Je bent welkom in de Baltische Staten

14 Aug 2017

 

Weet jij de hoofdsteden van Litouwen, Letland en Estland? Eerlijk gezegd wisten wij het niet precies. Nu we er geweest zijn, zullen we het zeker niet meer vergeten. Een maand reisden we door de Baltische Staten.

 

Amber aan de kust van Litouwen

Daar gaan we dan! We rijden de grens over van Polen naar Litouwen. Ineens zien we verkeersborden staan met ‘iets’ over een vignet. We bezoeken het kleine kantoor om te informeren naar het vignet. Ik vraag de dame aan het loket: Spreekt u Engels? Ze antwoordt: Russia. Nou dat wordt makkelijk. In de drie landen behoor je voor de vrachtwagen een vignet te kopen. We hebben geen idee hoe lang we er zullen zijn. Een wachtende chauffeur helpt ons. Hij adviseert een vignet voor een dag te kopen. Helemaal prima! We hangen het vignet netjes zichtbaar voor de ruit op en reizen er een maand mee rond.

 

De eerste locatie wordt Kaunas, de tweede grote stad van Litouwen. Het regent veel, maar toch gaan we erop uit om alvast iets zien van de oude stad. In het centrum liggen in de straten grote kinderkoppen, het geeft een authentieke sfeer. In de avond vieren we onze komst met een typisch, lokaal gerecht met een lokale pint erbij.

 

Van het midden van het land reizen we richting de kust. Palanga is een favoriete badplaats in Litouwen. Via een mooi fietspad rijden we naar het plaatsje toe. We wanen ons even aan de Costa in Spanje als we door de hoofdstraat lopen. Het lijkt erop dat ze alle attracties die er maar zijn, in deze straat hebben. Het is heerlijk weer, het strand ligt vol met mensen met in het midden een lange pier uitlopend in zee.

 

In de Baltische Staten wordt veel amber verkocht. Er zijn bijzonder veel sieradenwinkels en kraampjes die de barnstenen (amber) verkopen. Het is fossiele hars die miljoenen jaren geleden uit de naaldbomen is gedropen en versteend. Veelal komt het uit Rusland. Net buiten het centrum van Palanga in een groot park, mede een trekpleister voor bruidsparen om een foto-shoot te laten maken, is het Amber museum. Hier zien we hoe het amber is ontstaan. Er zijn genoeg mooie stenen en sieraden te bewonderen.

 

Op koeien zoektocht in Letland

Omdat we de kust volgen, zijn we al snel bij de grens van Letland. Tussen de middag stoppen we bij de haven van Liepãja om een kijkje te nemen in deze plaats. Na de lunch rijden we verder richting het noorden. Ventspils wordt onze bestemming voor een paar dagen. Na een kleine wandeling langs de haven, waar grote ferryboten liggen die onder meer naar Finland varen, zien we standbeelden van koeien staan. Niet een, niet twee, maar heel veel. Wat is dit? In 2002 was het grote kunstenaars event Cow Parade in Ventspils. Een wereldwijde publiekstrekker. In 2012 was het 10-jarig jubileum, om het te vieren, werd de stad voorzien van nog meer standbeelden. We hebben een plattegrond met een wandel- en fietsroute, dus we gaan op koeien zoektocht. Tijdens de fietsroute door en langs de stad, zien we een mengeling van moderne nieuwe woningen, met in de buitenwijken de grote blokken met woningen. In de loop der jaren zijn al vele gebouwen gerenoveerd. De grote parken om de stad, dit zien we op meerdere locaties in het land, zijn compleet ingesteld voor de kinderen en goed verzorgd.

 

 

We rijden naar het uiterste puntje van Letland.

Bij Kolkasrags ontmoeten de Oostzee en de Golf van Riga elkaar.

 

Verder de kust volgend, is een bezoek aan Jūrmala de moeite waard, volgens de boeken. Dat ervaringen wij anders. Het weer is somber en de locatie van de camping is triest. Het is op een terrein bij een groot vervallen en afgezet hotel, vol met bomen. We maken een wandeling op zoek naar het centrum, maar blijkbaar is dit ver weg. We nemen een kijkje op het strand, waar het later op de avond rustig is. Nee, voor ons geen reden om lang te blijven.

 

 

 

 

Op naar de hoofdstad van Letland. Aan de overkant van de rivier is een prima camperplaats, dichtbij het centrum van Riga. Met de fiets en wandelend verkennen we binnen enkele dagen deze schitterende stad omringd door mooie parken. Een stad geliefd bij de toeristen, waar iedereen op zijn of haar manier de schoonheid van deze stad tot zich kan nemen.

 

In alle rust rijden we op zaterdagmorgen de stad uit. Het waren intensieve dagen, des te meer is het genieten als we net voor de grens van Estland een mooi plaatsje aan het water vinden om de avond en nacht door te brengen.

 

 

Alle rust en ruimte in Estland

Bijna onopgemerkt passeren we de grens van Estland. Regelmatig denken we aan onze reizen door Finland. JP zegt regelmatig, met zijn Brabants accent: Veul Bômen!

 

Een bekende badplaats in Estland is Pärnu. Het is heerlijk weer en iedereen geniet van de Zomerse zondag. Op het strand is het druk. Andere mensen genieten van een wandeling door het park of door de winkelstraten van dit gezellige plaatsje. We zijn weer in een ander land, dus dat moeten we dan maar vieren ook. We zagen ’s middags een enorme rij wachtende mensen staan bij een Pizzeria. We googelen om te kijken waar we kunnen eten en wat blijkt, hetzelfde restaurant staat met stip op nummer 1. Het is ondertussen een paar uur later. We verwachten dat de ergste drukte voorbij is. Niets is minder waar. We doen gek en sluiten aan in de rij. Na een uur krijgen we een tafeltje en een half uur later wordt onze pizza geserveerd. Ja het is echt waar, de pizza’s smaakten superlekker.

 

Tallin: de hoofdstad van Estland

 

In de hoofdstad Tallinn rijden we bijna langs het centrum, om onze truck op de grote parking bij de haven te parkeren. De aankomst en het vertrekpunt van vele ferryboten uit Scandinavië. We hadden werkelijk geen idee dat deze stad zo intensief bezocht wordt door toeristen. Tallinn heeft een bijzonder, sfeervol oud centrum. Met veel plezier lopen we om ons heen te kijken naar de mooie, historische panden. Het is waarneembaar dat ook deze stad een groot verleden heeft.

 

Terug naar de natuur

Na een stedenbezoek rijden we naar het National Park Laheema. Onderweg houden we onze ogen scherp gericht op de bossen, want voor hetzelfde geld spotten we een beer of een ander dier. Enkele dagen verblijven we op een camping dichtbij het plaatsje Vösu.

 

De fietsen worden naar beneden gehaald, zodat we de omgeving kunnen verkennen. We ontmoeten een Nederlands echtpaar, we zagen elkaar eerder in Gdanks (Polen). Zij reizen voor een bekende organisatie door Estland, om campings te controleren. Tevens vragen ze kampeerders een enquête in te vullen met hun bevindingen. Als we naar hun toe gaan om gedag te zeggen, maken ze daar gelijk gebruik van. Geen enkel probleem voor ons, alleen zeg ik meerdere malen; ik denk niet dat wij de juiste personen zijn en dat klopt ook wel. Hoe vind je het sanitair? Geen idee, want daar maken we geen gebruik van. Hoe is de verlichting op de camping: Geen idee, want we zijn vanmiddag net gearriveerd. Hoe is.. en ga zo maar door.

 

In het gebied zijn er mooie fietspaden aangelegd langs de kust en door de parken. We rijden de ene dag naar de punt van het schiereiland rechts en de volgende dag naar het uiterste puntje van een groter schiereiland aan de linkerkant. Nu is het toch zo jammer dat we dan niet via het fietspad rijden, maar via het wandelpad. Het is een voordeel dat we mountainbike fietsen hebben, maar we moeten de fietsen zeer regelmatig over dikke boomstronken tillen en dat is niet 1 of 10 keer, maar een veelvoud ervan. Ondanks een mooi uitzicht, word ik daar op zo’n moment even niet vrolijk van. Gelukkig kunnen we via de terugweg gewoon het fietspad volgen, dat maakt alles snel weer goed.

 

Onze laatste bestemming langs de kust van Estland is Toila. Langzaam begint het een beetje te kriebelen als we die kant op rijden. Op de verkeersborden komt Peterbury (St. Petersburg) steeds dichterbij. We hebben vooraf geen visum geregeld, dus dat gaat hem niet worden. Ik lees via internet nog een verhaal over een stel dat een visum regelde via Narva, een plaats aan de grens. Zij waren zeker 10 dagen verder, voordat ze het land in konden. In Toila genieten we nog even van de zee, want daar nemen we voorlopig afscheid van.

 

Via het meer Peipus, met een middag-break in Mustvee voor het uitzicht aan het meer en onze lunch, rijden we naar Tartu. Op een mooie locatie aan de rivier, hebben we het al snel naar ons zin in de Universiteitsstad Tartu. Het is in de vakantieperiode opmerkelijk rustig. Aan de vele grote gebouwen kunnen we zien dat hier genoeg studenten zullen zijn de rest van het jaar. Bij het informatiekantoor ontvangen we een plattegrond. Ze wijst richting een berg. Daar bovenop staan de restanten van een basiliek. Er zijn grote hoogteverschillen in de stad, dus al snel voelen we de beenspieren met het naar boven klimmen op de fiets. We zoeken, we kijken op de kaart, we pakken onze app erbij, maar we kunnen de kerk niet vinden. Nadat JP de volgende dag een wandeling heeft gemaakt en nu de basiliek heeft gevonden, kunnen we deze alsnog samen bewonderen. In en om het centrum staan vele standbeelden. Een enkel opvallend beeld, hebben we dan ook vastgelegd.

 

De stad wordt afgewisseld door het natuurgebied bij Oteepää. Dit gebied is een waar wintersportoord. Als we in de omgeving fietsen, dat overigens niet meevalt ivm de hoogteverschillen, komen we bij een groot sportpark terecht. Van grote afstand zien we een zeer hoge skischans. Er omheen zijn vele sporters een parcours op skeelers aan het afleggen.

 

Van Estland naar Letland

We reizen een rondje door de drie landen, dus passeren we de grens terug naar Letland. Nu via Valga Valka. De grens loopt precies door het stadje heen, vandaar dat de naam per land verschillend is.

 

 

Bij het meer in het National Park Gajau komen we op een camping terecht. We ontmoeten een Duits echtpaar, we ontmoetten elkaar al twee keer eerder. Even bijpraten waar ieder ondertussen is geweest. Tjonge, de beenspieren worden getraind de laatste tijd. Deze keer is het af en toe flink klimmen om in het dorpje Cēsis te komen. Het is opmerkelijk dat in deze landen enorm veel planten met bloemen zijn. Parken staan er fleurig bij en grote bloembakken aan de bruggen.

 

Tijdens onze reis door deze landen, ervaren we hoe mooi de natuur is. Vorig jaar genoten we van de grote groepen ooievaren op weg naar het zuiden. Hier zien we de ooievaren hun kinderen opvoeden en klaarstomen voor de reis naar het zuiden.

 

Als we naar onze volgende bestemming rijden,

parkeren we onze truck op een grote parking om te lunchen. Terwijl we zitten te eten, horen we een ander geluid als een doorsnee truck. Hoe leuk is het om een andere overlandtruck naast ons te zien. Een MAN, een type dat we eerder dit jaar zagen in Spanje. Deze truck heeft een opbouw van een Nederlands bedrijf. We maken een praatje met het Duitse stel. Natuurlijk is het leuk om in ieders huis binnen te kijken. We nemen afscheid van elkaar en vol tevredenheid, trots op ons eigen huis, rijden wij weer verder.

 

Het is even zoeken, tijdens het rijden wijzig ik de route. Het wordt een verrassing voor de chauffeur. Einde van de middag arriveren we bij het gigantische paleis Pilsrundãle. Er zijn een aantal officiële camperplaatsen op het parkeerterrein voor een restaurant. Zelf staan we op de grote parking bij de bussen, een toplocatie. Ik informeer bij het restaurant. Dan blijkt het ook voordelen te hebben om in een groot voertuig rond te reizen. We hebben uitzicht op het paleis vanuit onze truck, het is zo mooi. JP gaat in de avond alvast op verkenningstocht.

 

De volgende morgen bezoeken en bewonderen we het paleis zowel binnen als buiten met de gigantische grote tuin. Het blijft ons verbazen wat een weelde hier was. Hoe tegenstrijdig het geweest moet zijn voor de mensen die in sobere, grijze blokken woningen leefden. De woningen waar we langs rijden, na het bezoek aan het paleis.

 

 

 

Niet veel later zijn we terug in Litouwen. We bezoeken de ‘Hill of Crosses’ (Heuvel der Kruisen) Uit het verleden is het begonnen als verzet van de bewoners van Litouwen tegen de Russen. Om de overledenen te eren, is deze gedenkplaats ontstaan. Er staan meer dan 100.000 kruizen op deze heuvel. Na deze dag met vele indrukken, vinden we een mooi rustig plekje voor de nacht.

 

 We hebben nog één hoofdstad te bezoeken: Vilnius, de hoofdstad van Litouwen. Circa 5 km buiten de stad is een prima camping om te verblijven. We verkennen deze stad met de fiets, wandelend, met de Citytour bus een gewone bus en de trolleybus. De eerste middag fietsen we naar het centrum voor een eerste indruk en een lekkere maaltijd.

 

 

 

Vanaf de camping vertrekt er een Citytour bus, we besluiten om mee te gaan. Zo ervaren we de stad een keer op een andere manier. Deze stad is rijk aan kerken en basilieken. Na een tour vertelt de gids ons dat dit het eindpunt is. Wij dachten gewoon te blijven zitten terug naar de camping. Oké, ze vertelt ons waar het busstation is en welke bus we moeten hebben. Als de bus arriveert, vraag ik de chauffeur achter zijn afgesloten ruimte of dit de juiste bus is. Hij gebaart dat hij me niet verstaat, niet begrijpt en het zal wel. We kopen twee tickets en hobbelen mee. Via mijn handige app zie ik de stad steeds verder verwijderen. We zijn 20 km buiten de stad en iedereen stapt uit, zelfs de buschauffeur. Hier klopt iets niet. Ik stap naar hem toe met mijn app en hij begint te lachen. Ja, jullie hadden de trolleybus moeten hebben. En zo hobbelen we niet veel later in de bus terug naar hetzelfde punt terug.

 

 

 

 

Na Vilnius rijden we naar Trakai, een plaatsje op korte afstand van de hoofdstad met een schitterende natuurlijke omgeving. Aan het meer ligt een mooi kasteel, gebouwd in de Middeleeuwen. In de 20e eeuw is het volledig gerestaureerd. Het kasteel in combinatie met de ligging is een plaatje. Voor ons nog een allerlaatste overnachting in Litouwen aan de rivier bij Birstonas, waar JP in de avond staat te vissen aan de rand van het water.

 

We hebben enorm genoten van onze reis door de Baltische Staten. Het was genieten van de schoonheid van de landen. De mensen zijn erg vriendelijk, je voelt je welkom als toerist. Je voelt ook de discipline in deze landen, waarmee de mensen opgegroeid en opgevoed zijn. Het is moeilijk om je in te leven wat er in het verleden allemaal is gebeurd. Toch houdt het je bezig als je rondreist door de Baltische Staten. We realiseren ons weer, hoe dankbaar we zijn dat we in Nederland geboren zijn.

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010