In een cabrio langs de Costa Brava (Spanje)

26 Feb 2017

 

Het voorjaar is aangebroken, de bomen en struiken staan in bloei. ’s Morgens gaat gelijk het dak van de huurauto open als we wegrijden. Onderweg kijken we elkaar lachend aan. We zitten te rillen van de kou. Snel stoppen en het dak van de cabrio toch nog maar even dichtdoen.

(28 Januari t/m 26 Februari 2017)

 

Valencia

 

In het natuurpark Parque Natural L’Albufera met het grootste zoetwater meer van Spanje, ligt het dorp El Saler. We hebben contact met Yvonne en Bob, die wij ontmoetten in Vera. Zij staan op een andere camping. Op de verkeersborden zie ik dat hun locatie twee km verderop is. Even een appje sturen, dat wij wel naar hun toe komen op de fiets. Eenmaal aan het rijden, blijkt de afstand iets verder te zijn. Het is een schitterende route langs het meer en het is een gezellig weerzien. We vertellen over en weer elkaars reisverhalen van de afgelopen weken. We krijgen handige kaarten en tips mee om Valencia te bezoeken. Op de terugweg genieten we volop van een schitterende zonsondergang.

 

El Saler is een prima vertrekpunt om op de fiets of met de bus naar Valencia te gaan. De fietsroute, die niet overal duidelijk is i.v.m. het vele zand dat over het pad is gewaaid, loopt grotendeels langs de kust. Aan het begin van de stad rijden we eerst naar Ciudad de las Artes y las Ciencias; De stad van de kunst en de wetenschap. Een complex bestaande uit zeven futuristische gebouwen. We zijn enorm onder de indruk als we langs de immense moderne gebouwen rijden. Langs de rechterzijde van de stad ligt een park. In het verleden stroomde er een rivier, nu is het een mooi aangelegd park voor fietsers en wandelaars. Door het park fietsen we naar het historische centrum met de mooie, oude gebouwen. Ondanks dat Valencia een grote stad is, straalt er een intense rust uit als we door het centrum lopen. We bezoeken in een paar dagen de highlights van de stad en genieten van heerlijke paella op het terras.

 

Peñiscola

 

Van een groot gebied met vele citrus boomgaarden, zien we een verandering als we bij Peñiscola en Benicarló zijn. Hier hebben we uitzicht op velden vol met artisjokken. Er is zelfs een jaarlijks festival in het stadje.

 

 

Peñiscola was vroeger een vesting en is gelegen op een rots. Bovenop de rots staat een 14-eeuws kasteel. Steil naar boven klimmend hebben we een fantastisch mooi uitzicht naar alle kanten, over de zee en omgeving. Het is een wirwar van straatjes met vele winkeltjes en horeca.

 

 

Cambrils

 

Circa vijf km voor Cambrils vinden we een mooie camperplaats pal aan het strand. De zon laat zich steeds meer zien, maar de wind is intens. ’s Avonds zitten wij zelfs binnen een beetje te shaken van de harde wind. Er is twijfel; gaan we wandelen of gaan we met de fiets naar Cambrils. We besluiten op de fiets te gaan. We volgen voor een gedeelte de hoofdweg, na een paar km kunnen we afslaan richting de kust. De weg is afdalend en zo zoef ik zonder te trappen naar beneden toe. Het fietspad heeft een kleine bocht i.v.m een boom maar de weg zelf gaat gewoon rechtdoor. Eerst goed achteromkijkend of er geen verkeer aankomt en dan besluiten om de verkeersregels te overtreden. Met hetzelfde tempo gewoon gaan! En dan……………ligt Hannie zwaargewond op de grond. Er was een kleine, gemene drempel, die ik uiteraard vooraf niet had gezien. Van de schrik bekomen en de ergste wonden gedept, fietsen we terug naar ‘huis’. De verbandtrommels worden tevoorschijn gehaald, om de grote wonden af te dekken.

 

Taragona

 

Na een goede nachtrust, lijkt het wel aardig te gaan met de gewonde Hannie. Van de Duitse buurman, een professionele fietser, die meer ervaring heeft met het onderuitgaan op de fiets, krijg ik gaasjes, desinfectie en tips om mijn wonden te behandelen. We rijden naar de MAN garage dichtbij de stad Taragona. In de middag hebben ze tijd om onze truck een onderhoudsbeurt te geven. Olie verversen, alle filters vervangen etc. JP is apetrots als de monteur vraagt of het een nieuwe truck is, omdat hij er zo goed uit ziet. Na een aantal uren is de complete behandeling gebeurd.

 

Keuring

We komen steeds dichterbij Barcelona, maar eerst nemen we een break in Bellvlei. Een leuke, rustige locatie. Precies wat we nodig hebben. In ieder geval de patiënt om even rust te nemen en langzaam te herstellen. Samen rij ik met Alicia, de eigenaresse van de camperplaats naar de tandarts, want tijdens de val is er een vulling uitgeklapt. JP maakt elke dag een stevige wandeling en ondertussen werk ik voor To Assist. Na een aantal dagen rijden we naar Terrassa toe. We hebben vooraf een afspraak gemaakt bij ITV. Hier kan onze truck gekeurd worden voor de jaarlijkse apk. Het verloopt allemaal voorspoedig, op een klein detail na. Het VIN-nummer op het chassis is niet te vinden, doordat het chassis gespoten is met een laag verf. We zoeken, we gaan schuren, er wordt zelfs een agressief middeltje bijgehaald om de verflagen eraf te halen. Na ruim twee uur zijn we opgelucht als we het nummer ontdekken. Hier ga ik een goud randje omheen verven, zegt JP.

 

Barcelona

 

 

Colonia Güell, een authentiek Spaans dorp net buiten de stad, is een mooi vertrekpunt om Barcelona te bezoeken. Met de trein en metro reizen we naar La Sagrada Familia. De gigantische basiliek, een van Gaudi’s bekendste werken. Er wordt nog altijd volop aan gewerkt om dit project af te ronden.

 

 

Het is in deze tijd van het jaar een mooie periode om in alle rust, de hoogtepunten van de stad te bezoeken. Een lunch op het terras hoort er natuurlijk bij. Terwijl de menukaart uitgebreid is, kiezen we toch weer voor paella. Deze is er in vele varianten en smaakt iedere keer weer overheerlijk.

 

 

Costa Brava

 

Een aantal dagen blijven we in Pineda de Mar. Het is er vrij rustig, zoals bijna overal aan de kust. We ontmoeten een Duitser die in het bezit is van een 40 jaar oude MAN truck. Als we deze plaats

 

verlaten, rijden we samen het dorp uit. Het is gaaf om te zien, hoe de meeste mensen langs de kant van de weg even stil staan, als er twee van die grote vehikels voorbijrijden.  

 

 

 

 

Aan de Costa Brava met de bekende badplaatsen, stationeren we ons in Palamós. Deze plaats kennen we niet, maar al snel komen we erachter dat deze stad veel te bieden heeft. Om de omgeving te verkennen, huren we een auto. We hebben het voorjaar in de bol, want het dak gaat gelijk open van de cabrio. Onderweg kijken we elkaar aan en we moeten lachen. We waren iets te enthousiast op de vroege morgen, snel het dak dicht.

 

 

 

In Lloret de Mar is het nu nog rustig. Over een paar maanden zal het hier topdrukte zijn met de jongeren. Via een kronkelende, kustroute langs schitterende baaien, rijden we via andere toeristische plaatsen terug naar Palamós. Dit zal een van onze laatste locaties in Spanje zijn, voordat we de grens overgaan naar Frankrijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010