Magische rust in de Algarve

22 Oct 2016

 

Het is een regio van contrasten. Er is een enorme rust zodra we een klein stukje landinwaarts rijden. Bij de kust is het een en al toerisme. De overwinteraars maken zich klaar voor een warme winter. Of de locatie altijd top is, daar hebben wij onze twijfels over.

(22 September t/m 21 Oktober 2016)

 

Het heeft even geduurd, om in de bekende ‘vakantie’ regio de Algarve te komen. Nu we er eenmaal zijn, lijkt het net of we niet meer weg willen.

 

Vanaf Portimão besluiten we een stukje landinwaarts, naar Silves te rijden. We plannen niet ver vooruit; warm weer, de kust, warme temperaturen ook het liefst in de wintermaanden, maar voor de rest is het al snel goed. Het gekke is, dat er in zo’n stadje, een keuze is uit drie camperplaatsen. Dat is ongebruikelijk, waardoor we om onbekende redenen, een beetje switchen met de gps-coördinaten, als we ernaartoe rijden. Ondanks dat de

navigator haar taak heeft, overlegt ze met de chauffeur. Zo besluiten we eerst bij de ene camperplaats even te kijken, voordat we naar de andere rijden. Dan wordt de keuze vanzelf gemaakt, want de eerste camperplaats is dicht. Aankomend bij de andere camperplaats wordt er niet overlegt, we kiezen de mooiste plaats uit. We ontmoeten Antoine, die uiteindelijk veel voor ons betekent. Een dag worden uiteindelijk 11 dagen, voordat we afscheid nemen met een ‘koffie spannend’ op onze nuchtere maag.

 

 

In het magische Silves torent boven de stad het Moorse kasteel Castelo do Mouros uit.

 

Vanaf de heuvel hebben we uitzicht over de sinaasappel- en kurkeik plantages. Regelmatig lopen we naar het centrum, niet vanwege de vele winkels, maar om bij het restaurant te gaan eten. Ze serveren een uitgebreid menu voor weinig geld, dus daar kunnen we zelf niet de pannen voor op het vuur gaan zetten.

 

 

 

Deze streek is rustgevend, dat vinden de ooievaars ook. Het aantal vermeerderen dagelijks.

In de avond keren de vogels terug, waarbij ze eerst als een complete groep verzamelen in de lucht. Vol bewondering staan we te kijken, we zijn onder de indruk van zoveel ooievaars bij elkaar.

 

 

 

 

 

 

Onze truck staat op een heerlijke plek, dus besluiten we eens op pad te gaan met een huurauto, om de hoogtepunten van de streek te bezoeken. In het Monchique-gebergte met het gelijknamige pittoreske dorpje, is de hoogste top van de Algarve. Vanaf deze hoogte zien we op verre afstand de zee. Door een recente bosbrand, zijn menig eucalyptus en naaldbomen verbrand. Afdalend naar de kust nemen we een kijkje bij het mooiste strand van de Algarve: 

Praia da Marinha.

 

 

 

En dan is het moment aangebroken, om op middernacht een fles champagne te laten knallen:

                                                       JP is 50 jaar! 🎉🎉🎉

 

Via telefoon en de digitale weg wordt hij overwelmd met felicitaties. In ons inmiddels bekende restaurant, genieten we s’ avonds van een heerlijk diner Mariscadas; Een grote schaal vol met schaal-en schelpdieren.

 

 

 Na een mooie tijd in Silves, gaan we terug naar de kust. Misschien is het contrast ineens te groot voor ons. Misschien hebben we al teveel toeristische plaatsen bezocht. Misschien… is het onze

leeftijd. We hebben zelf geen idee.

 

Als we via de steile straten in Albufeira naar beneden lopen, zien we op het plein en de straten er omheen alleen maar horeca en souvenirwinkels. Wij worden er niet enthousiast van. We lopen naar een van de stranden, die er meerdere zijn in deze plaats. Natuurlijk is het genieten van de schoonheid van de steile rotswanden, het strand en de blauwe zee. Voor ons is een middag in deze toeristen walhalla genoeg. We wilden er graag naar toe en we vinden het leuk om het gezien te hebben.

 

 

 

Niet veel verder parkeren we op een verzorgde camperplaats bij Praia Falésia. De kust is zeker zo mooi. De streek straalt rust uit met de vele naaldbomen in het iets hoger gelegen gedeelte. De dagen rollen voorbij. Met de fiets rijden we naar Vilamoura. Langzaam rijden we langs de jachthaven, die vol ligt met mooie, grote motorboten. De terrassen en winkels hebben een passende uitstraling. Het fietspad en de boulevard vloeien over in het plaatsje Quarteira, zo ook het genre winkels en publiek. Het is leuk om de verschillen op zo’n korte afstand te zien en te beleven.

 

 

In de Algarve is Faro qua naam een bekende plaats. Deze stad ligt op onze route, daarom willen we er een kijkje nemen. Verder dan een bezoek aan de supermarkt komen we niet, want het parkeerterrein is afgezet. Zonder problemen rijden we een verder. Misschien moest het dan weer zo zijn.

 

 

We komen uit in het mooie dorp Santa Luzia, gelegen aan de rivier Rio Formosa. Het is een beschermd natuurgebied met aan de overkant het eiland Ilha Tavira. Dit eiland is te bereiken

 

middels een loopbrug bij Pedras Del Rei. Na de brug, kun je te voet verder richting het strand of je neemt het boemeltreintje. Vroeger werd hier tonijn gevangen, dat is nu niet meer toegestaan. In een restaurant zien we een maquette staan, hoe vroeger de vis werd gevangen. Dan begrijpen we gelijk, waarom er een Anker kerkhof is aan de rand van het strand. Het treintje fungeerde waarschijnlijk in het verleden om de vis naar het dorp te transporteren.

 

Met de fiets bezoeken we Tavira, vier km verderop. Weer zo’n mooi plaatsje met een schitterende uitstraling.

 

 

 

Dan wordt het tijd voor een nieuwe locatie bij Praia Manta Rota. Een toplocatie met vanaf de camperplaats via een boardwalk te bereiken kilometers strand. Het dorpje ligt er verlaten bij. Mogelijk omdat het zondag is, het zomerseizoen voorbij is of dat het winterseizoen nog moet beginnen. Zoals we eerder op enkele locaties zagen, beginnen de overwinteraars zich langs de kust te settelen. Alles wat men denkt nodig te hebben is meegenomen. Als we het uitzicht van sommige camperaars zien, die daar toch voor een lange periode staan, krabben wij onszelf achter de oren. Ondanks dat we bijzonder mooie ontmoetingen hebben, vinden we een nacht tussen de drukte genoeg.

 

We verlaten de kust en volgen de rivier Guadiana; de grens tussen Portugal en Spanje. Boven op een heuvel bij het dorp Alcaria vinden we onze rust. We staan helemaal alleen met een 360gr view over het stuwmeer, het dorp Alcaria en Odeleite. Meer hebben we niet nodig.

 

Iets noordelijker stoppen we bij het dorp Alcoutim. Boven op de berg aan de rand van het dorp, klimmen we via de steile straatjes en trappen naar het Castelo. In het kasteel is een archeologisch museum en zien we een film over de regio. In de rivier Guadiana liggen veel zeilboten voor anker om de wintermaanden te overbruggen. Met een klein bootje varen we naar de overkant, naar het Spaanse dorp Sanlúcar de Guadiana. Het lijkt of iedereen slaapt, alles is hermetisch afgesloten. Later horen we dat vele bewoners in Sevilla werken en alleen de weekenden hier doorbrengen.

 

 

Slingerend door de bergen, waar de bergruggen vol geplant zijn met naaldbomen, sluiten we onze reis door de Algarve af. We zijn terug in de regio Alentejo, in Mértola. Ook in dit dorp staat bovenop de berg een kasteel. Precies ervoor staat een kerk, de enigste bewaarde (voormalige) moskee in Portugal. Langzaam komt onze tour door Portugal tot een einde. Toch zijn er nog een paar plaatsen die we willen bezoeken, voordat wij met de truck definitief de grens overgaan naar Spanje.

 

 

 

 

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010