Overheerlijke Pintxos eten in Baskenland

29 Jun 2016

 

We hebben weinig nodig om aan het Spaanse leven te wennen. Met heerlijk eten, lekkere wijn, en zonnige temperaturen, hebben JP en Hannie het helemaal naar hun zin.

(11 Juni t/m 28 Juni 2016)

 

Als we op de fiets naar het centrum van Royan rijden, zien we een grote vliegshow aan de kust. De stranden zijn afgezet voor groepen vliegeraars, die hun kunsten laten zien. Helikopters vliegen af en aan langs de kust. Op de boulevard staat een grote tent, waar van alles op vlieggebied is te zien. Wij reizen via de brede rivier La Garonne naar Blaye. Dit plaatsje is vooral bekend om de Citadelle de Vauban; deze staat op de Wereld erfgoedlijst van Unesco. Precies ervoor is een prima overnachtingsplaats.

 

Volgens een Nederlands krantenbericht is er per 1 Juni een waar Wijn Pretpark geopend in Bordeaux. Dat klinkt ons wel erg verleidelijk in de oren. In Blaye in één van de gezellige straatjes van de Citadel informeren we bij het toeristenkantoor, hoe we het beste naar de grote stad kunnen reizen. De volgende morgen rijden we met de bus door de mooie wijnstreek naar de stad Bordeaux. Vandaag kan ook de chauffeur (=JP), die een vrije dag heeft, genieten van de vele wijnranken en de enorme Châteaux die we tegenkomen. Met de metro reizen we verder naar ‘La Cité du Vin’. Van afstand zien we het opvallende gebouw staan. Bij de entree krijgen we een audioapparaatje, zodat ieder voor zich rond kan lopen en connectie kan maken, op het moment dat je de informatie wil horen of zien. Op de bovenste verdieping kunnen we uit 20 verschillende soorten wijn, een glas wijn kiezen. JP gaat de uitdaging aan en kiest voor een Servische wijn. Ikzelf geef de voorkeur aan een Grüner Veltliner uit Oostenrijk. Na afloop kunnen we niet anders zeggen als dat dit een wijnmuseum is in plaats van een pretpark. Behalve dat we enorm hebben gelachen, toen JP zijn wijn proefde. Die keuze zal hij niet vaak meer maken.

 

Zonder het gepland te hebben, lopen we in Bordeaux tussen enthousiaste voetbalfans van Hongarije en Oostenrijk. Twee jaar geleden waren we tijdens de WK in Brazilië. Nu Nederland met het EK 2016 niet meedoet, is er voor ons weinig interesse voor de voetbal.

 

We gaan terug naar de kust. Jammer genoeg hebben we somber weer in Arcachon, maar gelukkig is het in de middag droog weer. Via het strand en de boulevard, lopen we naar het centrum, dat verrassend groot en druk bezocht wordt.

 

De volgende morgen stoppen we op de route bij Dune du Pilat, de hoogste duinen van Europa.

Met een tussenstop in Anglet, met mooie stranden en een grote boulevard, verlaten we Frankrijk.

 

 

Viva España!

 

 

We hebben enorm veel geluk als er precies nog een plaatsje is voor onze truck op een overvol terrein in San Sebastian. JP weet ‘m weer keurig te parkeren, met een bankje in de voortuin. Eenmaal in het centrum merken we gelijk dat we in een ander land zijn.

 

 

 

 

 

 

 

In het oude gedeelte Parte Vieja zien we op de toog van vele restaurants, cafés en bars schalen vol pintxos staan, bij ons beter bekend als tapas. Daar kunnen we echt niet voorbijlopen. Het water loopt ons bijna in de mond, als we voor de vele verschillende hapjes staan. We vragen een bord, we vullen het en nemen er een wijntje bij. En dat herhalen we een aantal keren op verschillende locaties.

 

 

 

 

San Sebastian is een bijzondere leuke stad. Het verrast ons als we op de vele bilboards lezen dat het de Culturele Hoofdstad van Europa 2016 is. Een bezoek aan deze stad is absoluut de moeite waard.

 

Gelegen aan twee baaien, met een grote boulevard en verschillende stranden. Het is heerlijk om er uren rond te struinen, maar ook om te fietsen.

Af en toe zijn we ineens het fietspad kwijt of houdt het gewoon op.

 

Eindelijk krijgen we beter weer, waardoor alles er vele malen mooier en leuker uitziet.

Het is niet alleen de temperatuur, maar ook het

cultuurverschil. Mensen leven veel meer buiten, gaan uit eten of gaan iets met elkaar in een café of op het terras drinken. Een ieder zoekt de gezelligheid op. En wij, hebben daar totaal geen problemen mee, we doen gezellig mee. Verse vis eten bij een restaurant aan de haven en daarna op zoek naar dat tentje waar ze de lekkerste Tarte de Queso hebben van San Sebastian.

 

 

 

 

Ineens bedenken we dat we een bericht van Anja en Wim gelezen hebben, ze zijn in Baskenland. Even zoeken op FB en jawel hoor, we hebben de locatie waar ze zich bevinden. Via de kaart kijken we naar de afstand. Geen probleem voor ons, we rijden er zonder aankondiging naar toe.

 

We maken een tussenstop in Pamplona. De naam komt ons wel erg bekend voor, vele etalages zijn gevuld met kleding voor stierenvechters of t shirts in die trend, totdat… bij ons het lichtje gaat branden. Dit is de stad waar elk jaar en dit jaar vanaf 6 Juli de stieren door de straten rennen. Het moet een hele belevenis zijn, maar wij zullen er niet zijn. Tevens wordt deze stad bezocht door pelgrims die de Camino de Santiago lopen. Je kunt de bekende pelgrimstocht via verschillende routes lopen.

 

 

We rijden verder landinwaarts, via de snelweg richting het dorp waar we naar toe gaan. Deze is vrij nieuw en fantastisch mooi met de knalgele brem in de bermen. Midden in het dorp met circa 100 inwoners laat JP de claxon horen. Wim die net de winkel uitstapt in Villamayor de Mojardin, schrikt enorm. Alleerst dat hij zo’n grote Overlanders truck in het dorp ziet en vervolgens dat wij het zijn. Het is een ontzettend leuk weer zien. De eerste keer ontmoetten we elkaar in Suriname in 2013 en twee jaar later in Argentina. Zij werken op dat moment als vrijwilligers bij een hostel waar pelgrims eten en overnachten. Wim rijdt met JP naar een plek waar we kunnen staan voor de nacht, door de enorme smalle en steile straatjes. We praten gezellig bij met elkaar. In de avond hebben we geluk, want de herberg zit niet vol, dus kunnen we mee eten en gelijk verhalen horen van al die verschillende internationale pelgrims. Na het diner gaan we samen met Wim en Anja, lekker makkelijk met de auto in plaats van lopen naar boven. Vanaf dat punt hebben we een 360 gr view over het dorp en de wijde omgeving. De volgende morgen is het een hele operatie om het dorp weer uit te komen, maar na hard zwoegen van de chauffeur en bijrijder, lukt het dan toch.

Na een kopje koffie nemen we afscheid van Anja en Wim. Wie weet waar we elkaar de volgende keer weer gaan zien.

 

We vinden het leuk om de kust verder te volgen, dus rijden we via de snelweg terug, nu naar het stadje Zumaia. Er is een perfect terrein net buiten het centrum aan de rivier. Langs de rivier lopen en fietsen we naar het centrum. Verderop aan de kust, is dat met de fiets niet te doen, zo steil is de weg naar boven. De rotspartijen zijn heel mooi gelaagd. Beter bekend als Flysch.

 

Op de tweede avond is het ineens enorm druk langs de haven, als er een groot schip te water wordt gelaten.

 

 

Van het rustige stadje rijden we naar de grote stad Bilbao.

 

 

De camperplaats ligt op het hogere gedeelte, waardoor we een fantastisch mooi uitzicht hebben over heel de stad, waar een grote rivier doorheen stroomt.

 

In de middag gaan we naar het Guggenheim museum dat sinds 1997 hier is gevestigd. Het is een combinatie van architectuur en kunst om naar te kijken. Op onze eerst reis hebben we in New York (in 2010) ook naar het Guggenheim museum bezocht. Sommige objecten zijn indrukwekkend mooi en met sommige andere kunstwerken hebben we zo onze bedenkingen. Niet alleen staat San Sebastian bekend om het lekkere eten, ook Bilbao staat hoog in de ranglijst. Dat is duidelijk te zien als we in het oude stadsgedeelte Casco Viejo langs de restaurants op Plaza Nueva lopen. Daar gaan we weer: pintxos, pintxos, pintxos! We kunnen er geen genoeg van krijgen.

 

Op zaterdagmorgen bezoeken we Mercado de La Ribera waar we enkele inkopen doen. We verkennen nog wat straten van de gezellige stad. Standaard drinken we eerst een kopje koffie, want die kleine, pittige koffie smaakt hier heerlijk. Na een smakelijke lunch van drie gangen met wijn erbij, wordt het tijd om de bus terug te nemen. Tijd voor een siësta!

 

Na het bezoeken van een aantal grote steden, is het leuk om een rustige streek op te zoeken. Het is perfect om op zondagmorgen de grote stad uit te rijden, mede omdat het minder druk is het met verkeer. Vooraf hebben we de wegenkaart er op nageslagen. We kunnen de Camino de Santiago volgen in plaats van over de snelweg te rijden. Dit is vele malen leuker, omdat we nu door de sfeervolle kustplaatsjes rijden. Zeker in verband met het mooie weer en het weekend, is het druk op de stranden en aan de kust. Het is fijn om reacties te lezen van andere reizigers over overnachtingsplaatsen. Soms nemen we de gok en gaan we er toch naar toe, ondanks een mindere beoordeling. We installeren ons op een keurige, verzorgde camperplaats in Somo, waar maar een enkele andere camper staat. Het voelt van het begin af aan goed, heerlijk rustig. Het dorpje zelf ligt een paar km verderop, dus pakken we de fietsen. Met scherp piepende remmen, rijden we naar beneden het centrum in. Het is avond en de meeste mensen komen net het strand af, dat direct aan het centrum ligt. Na een kopje koffie, zien we ineens een grote rij wachtende mensen. Waarop??? IJs! Tja, en als we zien dat heel het dorp op het plein een ijsje zit te eten, moeten we dat toch zeker zelf ook proeven. We sluiten netjes aan in de rij, om even later een plekje te zoeken en te genieten.

 

Vanaf Somo is het met de auto circa 25 km naar de stad Santander. De stad ligt aan de overkant van de baai, daardoor is het ook mogelijk om met de veerboot (zonder auto) ernaartoe te varen. Helemaal leuk. Met een tussenstop zijn we binnen 30 minuten aan de overkant. Er is een grote brand geweest in 1941 in Santander, waardoor er veel historische panden verloren zijn gegaan. Toch staan er aan de boulevard verschillende mooie oude gebouwen. Ons doel is om ‘even’ het Sim kaartje op te waarderen, zodat we online kunnen gaan. Tjonge, jonge, na bijna een uur wachten in de winkel is het dan gelukt. We komen na een paar uur tot de conclusie dat we dit een leuke stad vinden. Maar ook van Somo krijgen geen genoeg. De temperatuur is perfect, de locatie is perfect en zo ook het strand. We werken onze witte Hollandse teint weg, door een paar uurtjes in de zon te gaan liggen. Ondanks dat het water nog koud is, zet ik (Hannie) door en zwem ik voor het eerst dit jaar in het heldere zeewater. We hebben het wel naar ons zin in Somo, morgen nog maar een dagje naar het strand?

 

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010