Argentina (4)

19 May 2015

 

De plannen, de route wordt opnieuw bekeken en besproken. We kiezen ervoor om voor de tweede keer dezelfde pas over te rijden op weg naar de Mendoza streek, een bekende wijnstreek in Argentina.

Heel onverwachts komen we in contact met Brian uit USA en voordat we het allemaal beseffen, breken drukke tijden aan. Opruimen, verhuizen en afscheid nemen van een fantastische reis door Noord-, Centraal en Zuid Amerika (19 Mei t/m 9 Augustus 2015)

 

Villa General Belgrano (Argentina) => Holanda

 

Jaarlijks is er in de winter tijdens de vakantieperiode een ‘Fiësta de Chocolate’ in Villa General Belgrano. De festiviteiten worden ingeluid met een speech op het podium midden in het centrum. Er volgt een parade van ‘Gauchos’ door de straten met traditioneel geklede ruiters op verzorgde paarden.

 

In de salon, een grote centrale zaal midden in de stad, staan aan de zijkanten kraampjes vol met overheerlijke chocolade in allerlei vormen en smaken en bijzonder goed uitziende taarten. Op het podium zijn verschillende optredens van muzikanten en dansgroepen. We kunnen het zeker niet laten om aan te sluiten in de rijen wachtende mensen, om chocolade en taart te kopen.

 

Op 10 Juli is het volgende feestmomentje; we zijn 5 jaar op wereldreis. Wat ons betreft volgen er nog meerdere jaren ‘on the road’.

 

We hebben het prima naar ons zin op de camping bij Ralf en Bettina. Ralf heeft jaren in de gastronomie gewerkt. Koken is zijn passie. We genieten regelmatig van een heerlijke bereide maaltijd. Na ruim een week breken er spannende, drukke tijden aan in Villa General Belgrano.

 

 

 

 

 

 

We komen in contact met Brian, die veel interesse toont voor ons Expedition Vehicle. Het gaat allemaal heel snel. In een kort tijdsbestek, worden afspraken gemaakt voor een inspectie van zowel het woongedeelte als een inspectie bij de Ford dealer in Cordoba voor de auto. Nadat de auto 100% goedgekeurd is, worden de laatste afspraken gemaakt en hebben we de auto verkocht. Het is voor ons onwerkelijk, maar we zijn er heel blij mee.

 

In dezelfde versnelling blijven we doorgaan. We gaan de complete auto opruimen, spullen verzamelen, tickets boeken, noem het maar op. Elke dag maken we een ‘to do list’ zodat we niets kunnen vergeten. We laten veel spullen in de auto achter, die Brian goed kan gebruiken. We verzamelen kleding, die Bettina kan schenken aan families in de Sierras van Cordoba. Na een laatste selectie en het aanschaffen van twee extra koffers, lukt het ons om alles zelf mee terug te nemen.

 

Precies een week later stappen we ’s avonds in de (nacht) bus, de eerste stap van een ruim 42 uur lange reis. De complete reis verloopt zeer voorspoedig. Allereerst reizen we terug naar Nederland voor een familie/vrienden bezoek. Omdat we niet exact weten hoe lang we in Nederland zullen verblijven, hebben we afspraken gemaakt voor een huurwoning. Eenmaal in Nederland worden we liefdevol ontvangen door onze familie. Het is heerlijk om weer samen te zijn.

 

Na een week, verhuizen we naar ons tijdelijk verblijf. Hier gaan we ons voorbereiden op onze vervolg reisplannen.  

Mendoza => Villa General Belgrano (Argentina)

 

De dagen, nee de weken rollen voorbij in Mendoza. Midden in het wijngebied gaan we nogmaals op zoek naar een bodega. Als we wijn kopen, is het vaak zoeken in de vele schappen met het enorme aanbod van alle wijnhuizen. Onze voorkeur gaat uit naar wijn van Bodega Trapiche. Voor ons een reden om ook dit wijnhuis te bezoeken in de regio Maìpu. Het wijnhuis Trapiche heeft zich sinds 2006 gevestigd in een schitterend pand, dat in het verleden in het bezit was van een Italiaans wijnhuis. Na een leegstand van 36 jaar is het pand gerenoveerd met behoud van de mooie, oude details. Tijdens de rondleiding zien we in een klein museum de materialen, die ze vroeger gebruikten om wijn te produceren. Na afloop van de tour gaan we naar de bovenverdieping; een grote zaal, met op de vloer deels glasplaten, om zo de wijnvaten in de kelder te zien liggen. Aangrenzend is een groot balkon, waar we uitkijken op de olijfgaarden en het Andes gebergte. Duur hoeft niet altijd het beste of het lekkerste te zijn. Dat blijkt wel als we allebei teleurstellend zijn over een wijn van € 100,00. De conclusie is; we houden het bij dezelfde wijn die we altijd kopen. 

 

Tijdens de laatste dagen van ons verblijf in Mendoza, komt de grote groene truck met Phillipe en Chunny de camping op gereden. Ruim 2 jaar geleden verbleven we een paar dagen bij hun in St. Laurent (Frans Guyana). Sinds een half jaar zijn ze ‘on the road’ om Zuid Amerika te verkennen. Het is ontzettend leuk om elkaar weer te zien. De volgende dag bezoeken we samen het centrum, met een lunch ter afsluiting. 

 

Langzaam wordt het kouder in Mendoza, maar we hebben ook echt weer zin om op pad te gaan. We volgen de route richting Cordoba. Dit is circa 700 km naar het oosten van het land. Via San Luis rijden we naar het meer ‘Embalse La Florida’ waar we stoppen voor onze overnachting. De volgende bezoeken we het plaatsje Trapiche. Het is een toeristische omgeving in dit gebied, want het staat vol met restaurants, hotels en

cabañas. 

 

Halverwege de route stoppen we in het plaatsje Nono, om het museum Rocsen te bezoeken. De Franse eigenaar Juan Bouchon heeft in de loop der jaren enorm veel oude en antieke spulletjes verzameld. In de voorgevel van het museum staan beelden van vele belangrijke personen, die een grote bijdrage hebben geleverd aan de geschiedenis. Eenmaal in het museum weten we niet wat we zien, zoveel staat er binnen. We maken kort kennis met dhr. Bouchon, die ons vertelt dat er bijna 49.000 artikelen in het museum zijn. Het is enorm divers; van honderden jaren oude beeldjes uit Zuid Amerika, kleurrijke mineralen tot oude fototoestellen, gereedschappen en cassetterecorders. Het lijkt net of we in een antiekzaak lopen. Het was een genot om er rond te lopen. 

 

Via de bergketen ‘Sierras de Córdoba’ rijden we tot zeker 2000 meter hoogte, waar tevens het Parque Nacional Quebrada del Condorito is. Dit is mede bekend voor het spotten van Condors. Deze dag is het zwaar bewolkt, met een stevige koude wind. Het is een groot voordeel dat wij dan hetzelfde denken en willen; zo snel mogelijk dalen naar warmere temperaturen. Onze volgende bestemming wordt het Duitse stadje Villa General Belgrano. Via een mooie route rijden we middels vele bochten langs het meer ‘Lago Los Molinos’.

 

We stoppen in het centrum van Villa General Belgrano en wanen ons gelijk in Duitsland. De restaurants en de hotels zijn in typische Duitse stijl gebouwd. De winkels staan vol met grote bierpullen en op het terras lopen serveersters in traditionele kleding. Jaarlijks is hier het bekende ‘Oktoberfest’. Net buiten het centrum kamperen we op de camping bij de Duitse eigenaren Ralf en Bettina. Op zondagmiddag maakt Ralf een parilla voor ons. Verschillende soorten vlees en groentes gegrild op de barbecue. Als een tonnetje rollen we uren later van tafel, van al het heerlijke eten. Het heeft zo zijn voordelen om in Duitse sferen te zijn. Bij de bakker kopen we na lange tijd heerlijk donker bruin brood en slaan we zuurkool in voor een winterse maaltijd. Na een week maakt Ralf weer een heerlijke maaltijd voor ons op zondagmiddag; kip met friet. Hij roept dat hij de lekkerste frietjes bakt van heel Argentina. Nadat onze buiken rond zijn, kunnen we dit volmondig bevestigen. 

 

Halverwege de week zien we in de avond bij heldere hemel twee grote fonkelende sterren. Maar klopt dit wel, want ze zijn wel enorm groot ten opzichte van alle duizenden andere sterren. We zoeken het op wat dit dan wel kan zijn. Het zijn de planeten Jupiter en Venus, die bij helder weer zeker tot half Juli te zien zijn. We proberen dit natuurverschijnsel vast te leggen, maar dat lukt jammer genoeg niet. 

 

 

Met de bus reizen we naar de tweede grote stad in Argentina; Córdoba. We struinen een aantal uren rond in het historische centrum. Rondom de Plaza staan mooie, oude, koloniale gebouwen. De kathedraal is binnen rijkelijk versierd met houtwerk en schilderijen. Er staan vele grote kerken in dit gedeelte van de stad. Aan de collecties in de winkels zien we dat er genoeg geld te besteden is in deze drukke stad. Na een leuke dag lopen we terug naar de busterminal, waar het een komen en gaan is van vele bussen. Na circa 1,5 uur zijn we terug in Villa General Belgrano. Een sfeervol stadje, waar we zeker nog wel even willen blijven. 

 

Vino - Vino - Vino

 

Mendoza (Argentina)

 

Vijftien maanden geleden reden we via dezelfde weg ‘Paso International Los Libertadores’, de grens en het Andes gebergte over van Chili naar Argentina. Ook deze dag hebben we stralend mooi weer. Voor ons is het een groot voordeel dat we nu weten welke richting we op moeten kijken, om de hoogste berg ‘Aconcagua’ van Amerikaanse continent te zien. De vorige keer hadden we die namelijk niet gezien. Nadat we weer een behoorlijk stuk afgedaald zijn, het hoogste punt is 3200 meter, maakt JP een fotoshoot van onze auto voor de advertentie. 

 

Zodra we terug zijn in Argentina, blijkt maar weer hoe ‘klein’ de wereld is. We overnachten in Uspallata, een klein dorp in de vallei. Het verbaast ons deze keer, dat we nog steeds op 1900 mtr hoogte zijn, wat we toch merken aan ons lichaam. Als we de volgende morgen verder willen rijden, zien we de grote truck van Joop en Adrie staan. We lopen de hoofdstraat door opzoek naar hun. Het duurt niet lang voordat we elkaar vinden. Het is weer gezellig met elkaar, ondertussen is het al een paar weken geleden dat we elkaar gezien hebben. We hebben elkaar genoeg te vertellen tijdens een kopje koffie op het terras. Dan is het al weer lunchtijd, dus gaan we opzoek naar een restaurant waar veel andere gasten zitten. Het blijkt een goede keuze te zijn. We kiezen alle vier een ‘Bife Chorizo’ een grote Argentijnse steak, die heerlijk smaakt in combinatie met frietjes en salade. Na de lunch vertrekken Joop en Adrie richting het noorden, wij rijden naar het meer ‘Embalse Petrerillos’. Een mooie locatie voor een overnachting.

 

De volgende morgen volgen we de hoofdweg naar de wijnstreek Mendoza. We rijden naar de camping ten noorden van de stad, waar we ons settelen voor een langere periode. Al snel zoeken we contact met Janneke en Wietze. Zij maken hun eerste reis door Zuid Amerika, zonder de zeilboot. Precies op dit moment zijn ze in Mendoza. Het lukt om met hun af te spreken de volgende morgen in de stad. Wij pakken de bus richting de stad, waarbij we gelijk een toeristische route krijgen. Gevoelsmatig zien we alle wijken van de stad, voordat we in het centrum kunnen stappen. Het is ontzettend leuk om Janneke en Wietze weer te zien. Ze vertellen hun verhalen en geven ons handige tips, wat we zoal kunnen zien en doen in deze omgeving. Na het afscheid lopen we door het centrum, waar we een laatste stukje van een optreden zien, van jonge, zeer fanatieke dansers. Het is een genot om naar te kijken.

 

Wine/Bike Tour in Luján de Cuyo

 

Een tour naar de wijnstreek, mag zeker niet ontbreken. Er zijn drie wijnregio’s: Luján de Cuyo, Maipu en Valle de Uco. Wij worden om 8.30 uur bij de camping opgehaald met een busje. We gaan keurig achterin zitten, met de verwachting dat de andere passagiers nog opgehaald worden. Maar het blijkt dat we met z’n tweeën zijn; een privé tour! In Charcras de Coria krijgen we een moutain bike met een fietshelm. We rijden langs de vele druivenranken naar het eerste wijnhuis ‘Alta Vista’ een Frans eigendom. We krijgen een uitgebreide tour door de wijnkelders, waar de wijn bewaard wordt in, betonnen tanks, stalen vaten en houten vaten. Daarna krijgen we drie verschillende wijnen te proeven.

 

We stappen op de fiets op weg naar het volgende wijnhuis. Lijkt het nu zo of voelt het zo, dat Simon onze gids harder fietst? We stoppen bij Carmelo Patti, de Italiaanse eigenaar met de gelijknamige wijn. Hij heeft een werknemer in dienst en heeft alles in eigen beheer. Hij heeft een hele eigen filosofie over wijn produceren. Hij kiest ervoor om alleen topkwaliteit te leveren. Een computer voor de voorraad, marketing voor promotie komt hier niet aan te pas. De wijnen smaken prima, maar de vraag is; hoe lang zal hij dit zo nog vol houden, met zoveel grote wijnhuizen in dezelfde streek. Pfffffff, we voelen het al goed in de benen als we op weg gaan naar het derde wijnhuis. Simon is een ervaren gids, hij stopt op tijd en regelmatig. We kunnen even op adem komen, maar vooral genieten van het mooie uitzicht. De wijnranken met op de achtergrond de witte toppen van het Andes gebergte.

 

Als we de royale oprit oprijden bij het wijnhuis Nieto Senetiner, worden de honderd jaar oude olijfbomen geoogst. Het is mooi om te zien hoe ze dit doen, maar het is ook wel een enorm zwaar werk. Met een lange houten stok worden de olijven uit de bomen geslagen. Dit gebeurd enkele dagen/weken achter elkaar, totdat alle vruchten er af zijn. We kunnen heerlijk op het terras buiten zitten, genietend van de mooie omgeving en het heerlijke weer. In het restaurant krijgen we een uitgebreide lunch waarbij toepasselijke wijnen worden geschonken. We voelen ons de koning te rijk. Daarna krijgen we nog een korte rondleiding met als afsluiting een proeverij. En dan nog op de fiets!!! Uit ervaring weet Simon, dat fietsen na 3 wijnhuizen en een uitgebreide lunch niet zo’n succes is. Een klein stukje verder, kunnen we de fietsen inleveren. We mogen heerlijk luxe in de bus stappen.

 

We maken een laatste stop bij Nora. Zij heeft een gezellige winkel, vol met eigen gemaakte producten. Ze heeft twee grote tafels vol met allerlei producten, zowel hartig als zoet, waar we van kunnen proeven. Als afsluiting nippen we van verschillende likeuren. Onze inkopen van deze dag, zijn keurig opgehaald door de buschauffeur. We ploffen in de bus en zeggen weinig meer tegen elkaar. Het was een fantastische dag.

Na een week op de camping, zien we de Yellow Van het terrein op rijden. Wat een verrassing is dit. We hebben Bruce en Rebecca voor de laatste keer gezien in Bariloche. Zondag is een prima dag voor een barbecue. De tafel wordt gedekt onder de olijvenbomen. JP staat op kleine afstand het vuurtje op te stoken met houtblokken; dat is gebruikelijk in Argentina. We vertellen hun over onze leuke wijntour met de proeverijen. Dat willen hun zeker ook gaan ervaren. We realiseren ons aan het einde van de dag met al het lekkere eten, kijkend naar de lege wijnflessen, dat we met elkaar al een aardige wijnproeverij gehouden hebben. 

We kunnen er geen genoeg van krijgen. Samen met Bruce en Rebecca gaan we naar ‘Cantina Wine Club’ in het centrum voor een wijnproeverij. De beste witte wijn ‘Torrontes’ wordt gemaakt in Cafayate en de beste rode wijn ‘Malbec’ in Mendoza. Eerst proeven we met elkaar een Torrontes. Daarna wordt speciaal voor ons een ‘wine flight’ samengesteld; drie verschillende Malbec wijnen, zowel qua leeftijd, qua rijpingsproces en qua regio. Na de proeverij is het hoog tijd om iets te gaan eten. Terwijl wij er wel eens moeite mee hebben, dat ze erg laat eten in Argentina, komt nu goed uit. In een drukke uitgaansstraat, vol met restaurant, vinden we een prima lokatie om te eten. Het was weer een gezellige, heerlijke avond.

 

Na een week, verlaten Bruce en Rebecca de camping, zij gaan op weg naar het noorden. En wij….of we blijven nog een tijdje in Mendoza of we gaan een ander gedeelte verkennen.

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010