Antarctica,Falkland Islands and St Georgia

7 Jan 2015

 

Tijdens onze 10 daagse reis naar Antarctica, hoorden we verschillende mensen zeggen ‘Once in a lifetime’. Waarschijnlijk hebben we dat zelf ook gezegd. Soms kan het wel heel gek gaan. Op de dag van terugkomst stappen we 8 uur later aan boord van hetzelfde schip MV Plancius uit Vlissingen voor een 19 daagse reis naar Falkland Islands, South Georgia en Antarctica. (7 Januari t/m 3 Februari 2015)

 

Antarctica  Peninsula 

 

Dag 1 en 2

Onze koffers zijn gepakt en ons ‘huisje’ laten we schoon en veilig achter op de camping in Ushuaia. De taxi brengt ons naar de haven; voor ons is dat maar 10 minuten rijden. Alleen onze koffers gaan door de scan, voor de rest is er geen controle. We lopen over de pier richting het expeditie schip MV Plancius uit Vlissingen, dat vroeger als marine schip fungeerde. Er liggen meerdere schepen aan de pier, maar onderling worden er goede afspraken met elkaar gemaakt over de plaatsen waar ze naar toe gaan. We checken in en kunnen onze koffers op de pier achter laten. In de informatie lazen we dat het geen luxe schip is, maar wij ervaren dit al snel anders, want alles is tip top verzorgd. We hebben een ruime hut. Op deck 5 is een ruime lounge met rondom grote ramen, zodat we niets kunnen missen van wat er buiten gebeurd. Als iedereen aan boord is, gaan we om 18.00 uur varen. Aan boord krijgen we een verplichte safety oefening, waarbij iedereen naar zijn/haar hut moet om het zwemvest aan te trekken en zich in de lounge te melden. Na de oefening krijgen we een welkomstwoord van de kapitein en toasten we met een glas bubbels op onze reis. Varend door het Beagle Channel passeren we Port Williams, voordat we de open zee opgaan. Het is twee dagen varen door de Drake Passage om het schiereiland van Antarctica te bereiken. 

 

 

We zijn pas een paar uur aan het varen als we Southern rightwhale dolphins langs het schip zien zwemmen. Deze dolfijnen zijn vrij zeldzaam. Elke dag is er een programma, we maken er grapjes over; het is hard werken in plaats van vakantie;-) De eerste dagen op zee worden er verschillende lezingen gegeven; over het continent Antarctica, de dieren en vogels die er leven en de geologie. Er worden heerlijke maaltijden geserveerd in het restaurant, waar we al snel een ‘Hollandse’ tafel hebben gebombardeerd. Janneke en Wietse maken een wereldreis met hun zeilboot. Ingrid en Dick, die deze reis combineren met een paar dagen Buenos Aires. Joop en Rob, twee zwagers die het prima naar hun zin hebben en later ontmoeten we Mark, die voor de 5e keer een reis naar Antarctica maakt.  Ondanks dat het schip soms behoorlijk deint op het water, voelen JP en ik ons goed. Op de tweede dag zien we Hour glass dolphins en Dusky dolphins zwemmen. Vogels profiteren van de wind van het schip; schitterende Pintura’s, Albatrossen en Petrels. We treffen het geweldig met het weer en een kalme zee. 

 

Dag 3

Op de derde dag wordt de Drake Passage benoemd als de Drake Lake. Aan het einde van de middag zien we in de verte de South Shetland Islands met een enorme drijvende ijsberg ervoor. Iedereen staat op het deck om dit met de camera vast te leggen. We zien meerdere keren Humpback whales zwemmen en zelfs Fin whales. Op deze dag hebben we het iets rustiger, maar tijd voor een kleine siësta is er niet bij. De bovenkleding moet schoon gemaakt worden met de stofzuiger, om te voorkomen dat er zaadjes etc. op het continent achterblijven van planten die daar niet thuis horen. Dit zijn verplichte regels behorende bij IAATO (International Association Antarctica Tour Operations) Daarna gaan we onze laarzen passen, die we tijdens de ‘landing’ aandoen. We krijgen een lezing over de pinguïns en voor het diner is er elke dag een recap; informatie uitwisselen over de dag en de komende dag met eventuele instructies. In de nacht varen we door Gerlach Street. Om van deze omgeving optimaal te genieten, wordt verteld om rond 5.00 uur buiten te kijken. JP is van de partij, ik kom een uurtje later uit mijn bed rollen. De dagen dat we op Antarctica zijn, lijkt het of we zelf in een film reizen. Het is zo mooi, het is zo indrukwekkend, we kunnen alleen maar blijven kijken. 

 

Dag 4

We gaan voor de eerste keer aan land bij Cuverville. We worden met zodiacs aan wal gebracht. Iedereen is super dik ingepakt, terwijl de temperaturen, tijdens alle dagen dat we op Antarctica Peninsula, mild zijn (1-7 gr). Zodra we aan land zijn, zien we grote kolonies Gentoo penguins. Tijdens het broed seizoen nestelen ze zich op rotsen, die als eerste sneeuwvrij zijn. Soms moeten ze lange, steile afstanden afleggen om bij de zee te komen. Daardoor zijn er op de eilanden echte ‘penguin highways’ ontstaan. We moeten er met z’n allen goed opletten, dat we hier niet op lopen. Onder onze laarzen klikken we sneeuwschoenen vast om de berg op te klimmen. Het is een pittige klim, waarbij we al snel lopen te puffen van de warmte. Vanaf de top hebben we een schitterend uitzicht op de (drijvende) ijsbergen, de gletsjers, de zee, de eilanden, de pinguïns; het is fantastisch. Bij onze tweede landing deze dag wordt de groep gesplitst, als we aan land gaan bij Almirante Base Brown in Paradise Bay. Hier staat een Argentijns station. Na de landing krijgen we een cruise in de zodiac. Waar we ook kijken, overal zien we schitterende ijsbergen. Het zijn mooie  sculpturen, waar we allerlei vormen of beelden in zien. Soms lijkt het of er van binnenuit licht in brand, waardoor sommige delen nog blauwer zijn. Op de ijsbergen zien we twee Leopard seals en een Wedell seal liggen. 

 

Terwijl wij de zodiac cruise doen, is het een spannende tijd. Een jonge vrouw uit India springt in een gewoon badpak in het ijskoude water. Ze wil het wereldrecord afstand zwemmen in de Antarctic Ocean verbreken. Haar moeder, tante en een dokter zijn bij haar. Later horen we dat ze daadwerkelijk het record verbroken heeft. In 52 minuten heeft ze een afstand van 2,29km afgelegd. Haar lichaamstemperatuur is gedaald tot 33gr. Ze wordt gelijk goed behandeld en dezelfde avond zien we haar in het restaurant. Ze krijgt een lang applaus van ons allemaal, want wat is het een prestatie. 

Dag 5

We zijn alweer vroeg uit ons bed deze morgen. We varen langs twee enorme ijsschotsen, waarvan er een zelfs een kathedraal lijkt. We gaan voor anker in Neko Harbour om aan land te gaan. Het schip ligt (ruim) voor een grote gletser waar regelmatig stukken afbrokkelen. Jammer genoeg krijgen we dit spektakel niet te zien, maar we horen het wel. Aan land lopen we naar de top, om te genieten van het mooie uitzicht. Ook hier leven kolonies Gentoo penguins, waar al verschillende jonge geboren zijn. Precies na de lunch wordt er

omgeroepen dat er Orca’s te zien zijn. Het restaurant stroomt leeg, want iedereen wil dit zien. Boven bij de brug, turen we voor ons uit. Dan zien we een paar stipjes in de verte. We vinden het bewonderenswaardig dat de kapitein en de gids ze al gesignaleerd hebben. De kapitein vaart het schip er naar toe. Het schip vaart op een elektromotor, waardoor er weinig geluid is. We krijgen een schitterende show van negen orca’s bij elkaar. Later als gepland komen we aan bij Port Lockroy; een Brits station ingericht als museum en giftshop. We kopen postkaarten die we gelijk in de postbus kunnen doen. Op het schip is alles zeer goed verzorgd. ’s Avonds is er een barbecue buiten op het deck met tafels, stoelen en gezellige muziek.

 

Dag 6

Het was de vorige avond erg gezellig aan de bar, dus doet het deze morgen een beetje zeer om uit bed te komen. Het schip is door het Lemaire Channel gevaren en gaat voor anker bij Peterman Island. Elke dag zien we vele pinguïns, niet alleen op het land, maar ook zwemmend in het water. Deze dag zien we voor het eerst de Adelie penguins. In totaal zijn er 17 verschillende soorten pinguïns. Terwijl alle gasten met zodiacs aan land worden gebracht, zwemt er ineens een nieuwsgierige Minke whale langs de boot. Het is heerlijk om aan land een wandeling te maken door te sneeuw, wat soms behoorlijk pittig is. Eenmaal aan de top, wordt dit dubbel en dwars beloond met de mooie uitzichten. In de middag stappen we in de zodiac voor een cruise, langs de ijsschotsen en op zoek naar dieren. Op ijsschotsen kijken we van afstand naar verschillende Leopard seals. Het is gaan sneeuwen en de wind is behoorlijk koud. Na ruim een uur in de zodiac zijn we behoorlijk afgekoeld. Terug aan boord, komen we met een warme douche weer helemaal op temperatuur. 

 

Dag 7

Vandaag zijn de laatste twee landingen, voordat het schip koers vaart richting Zuid Amerika. De weerberichten geven aan dat er veel wind zal zijn, waardoor we tijdig gaan varen. Voor ons betekent het dat we vroeg uit de veren moeten; de wake up call is om 5.00 uur! Oeps, dat valt niet mee. Op Danco Island maken we onze laatste wandeling. Eenmaal boven kunnen we heel het eiland overzien en de wijde omgeving. We blijven ons verbazen hoe ver van de zee de pinguïns hun broedplaatsen hebben, want soms moeten ze zo ver lopen. Nu hebben deze beestjes het voordeel dat ze een lekkere bolle buik hebben, waardoor ze ook stukken van de berg af glijden. Terug bij het water is het tijd voor de Polar plunge. Een grote groep gaat uit de kleren en lopen het ijskoude water in. Daar doen wij echt niet aan mee. Bij Melchior Islands is een station, waar we onze laatste zodiac cruise hebben. Voor het eerst tijdens deze trip zien we een blauwe lucht en voelen we de warmte van de zon. Tijdens deze tocht zien we Chintrap penguins, Antarctic fur seal en de Crabeater seal. We varen om het eiland heen, daar zien we de Antarctic Comorant en andere vogels vliegen. Terwijl wij met z’n allen heerlijk zitten te eten in het restaurant, vaart het schip op weg naar de grote zee. 

 

 

Dag 8 en 9

Het waren intensieve dagen en dat merk je aan iedereen. Het is een stuk rustiger in het restaurant tijdens het ontbijt. In de morgen zitten mensen zitten met een tablet of te lezen in de lounge, er hangt een relaxte sfeer. Ook tijdens de terug reis, zijn er verschillende lezingen, om nog meer te leren van onder andere de klimaatverandering, ijs, dieren en vogels. Langzaam wordt de zee ruiger. Uit veiligheid worden de buitendeuren van het schip gesloten. We moeten goed opletten met het lopen en de railing benutten in het schip. Aan tafel glijdt het bestek elke keer weg, en de gevulde glazen water vallen om. Het is duidelijk dat de bediening het gewend is, want ondanks dat het schip af en toe flink heen en weer gaat, krijgen we een heerlijke maaltijd geserveerd. Er is zoveel ervaring op het schip en overal wordt aan gedacht, we zijn er van onder de indruk. De wijn wordt nu in whiskey glazen geserveerd. In de morgen, de tweede dag op zee, zijn de tafelkleden van tafel gehaald, om het glijden van alles wat op tafel staat en ligt te verminderen. Einde van de middag bereiken we het Beagle Channel en komen we in rustiger vaarwater. Ons laatste diner en nacht breekt aan, van deze geweldige reis.

 

Dag 10

In de vroege morgen meert het schip aan in Ushuaia. Na het ontbijt is het moment gekomen van afscheid nemen; van het schip, de crew en alle reizigers die we tijdens deze onvergetelijke reis hebben ontmoet. 

Falkland Islands, South Georgia en Antarctica (16 Januari – 3 Februari 2015)

 

 

Dag 1
Helemaal in een roes stappen we van het schip in de taxi om terug te keren naar ons ‘huis’ op de camping. Het opstarten valt ons zwaar, we willen het niet. De koffers worden uitgepakt. Bij de supermarkt worden inkopen gedaan en onze was droppen we bij Sergo. Klaar met de werkzaamheden, is het tijd voor een kopje koffie samen met Gabrielle en Robert. We hebben elkaar een keer eerder ontmoet in Puerto Piramides. Ze keken er naar uit om ons te zien, want ze willen zelf ook graag een reis boeken naar Antarctica. We vragen wat ze precies willen zien en doen, terwijl we enthousiast onze ervaringen delen en de fantastische mooie foto’s laten zien. Het bruist van de energie om ons heen. Langzaam aan komen we er achter, dat we alle vier hetzelfde willen. Een 19 daagse reis naar Falkland Islands, South Georgia en Antarctica. Na veel spanning, stress en enthousiasme lukt het ons, om in twee uur tijd onze koffers te pakken en opnieuw te boarden op het schip de MV Plancius uit Vlissingen. We kunnen het zelf niet geloven, maar het is echt waar.

 

Na het welkomstwoord en de verplichte oefening met de zwemvesten, drinken we deze keer de welkomst cocktail zonder de kapitein. Er is een sterke westenwind, waardoor het niet lukt om het schip af te meren van de pier. Uiteindelijk wordt tegen middernacht beslist, om de volgende morgen rond 06.00 uur te gaan varen. Voor ons is het ontzettend leuk en heel onwerkelijk om terug te zijn op het schip. De crew is zeer verbaasd om ons terug te zien. 

 

Dag 2 en 3
In de morgen varen we door het Beagle Channel. Aan het einde van het kanaal gaan we op open zee, met een noordoosten koers richting de Falkland Islands. Tijdens het varen zijn er verschillende briefings. Sebastian vertelt ons de historie van Falkland Islands/Isla Malvinas. De vraag blijft; behoort het bij United Kingdom of behoort het bij Argentinië. Tijdens een laatste stemming onder de bewoners, heeft 99% van de inwoners voor UK gekozen. Het claimen van de Falkland Islands was een lange, zware strijd, waarbij in 1982 een oorlog uitbrak. 

 

Vanaf het schip spotten we een groep Fin whales. De kapitein manoeuvreert het schip dichterbij, om ze beter te zien. Onze eerste landing is op Saunders Island in West Falkland. Ondanks een hevige wind, kunnen we met de zodiac aan land. Op dit eiland leven veel verschillende dieren samen. We zien de Gentoo penguins, King penguins, Magellanic penguins en de Rock Hopper penguins. Er is een grote broedplaats met Black-browed Albatross, waar de chicks als bolletjes grijze wol in hun nestjes liggen. We zijn helemaal onder de indruk van de King penguins; die statig, met opgeheven hoofd voorbij lopen. Deze dieren doen ons werkelijk aan een butler denken. De Rock Hopper penguins staan naast de Albatrossen, waardoor we zien hoe enorm groot deze vogels zijn. Naar beneden kijkend zien we grote groepen Commerson Dolphins in zee. Ze zwemmen en springen zeer kort aan de kust in het water, mogelijk zit er veel vis. In verband met de sterke wind, is het schip naar de andere kant van het eiland gevaren. Op het strand lopen we langs de pinguïns om in de zodiac te stappen terug naar het schip. 

 

Dag 4
Het schip is na de landing op Saunders Island doorgevaren naar Oost Falkland, waar ze voor anker gaat in de haven van Stanley. Er wonen circa 2800 mensen in en rond Stanley. Bij het toeristenkantoor halen we een plattegrond van deze plaats. Een aantal jaren geleden was ik zeer onder de indruk toen Floortje Dessing in haar reisprogramma, door de straten van Stanley liep. Nu lopen we er warempel zelf. Zeker 90% van de auto’s zijn Landrover Defender, met uiteraard het stuur aan de rechterzijde. We kijken rond in de straten en in de winkels. Onze vrienden Gabrielle en Robert komen uit UK en kijken er naar uit, om de supermarkt in te gaan. Als wij een kopje koffie gaan drinken, moeten we vreselijk lachen, als we ze terug zien met volle winkelwagen vol producten. Wij kopen een paar kleine souvenirs van Falkland Islands. Na circa 3 uur varen we terug naar het schip. Na de lunch vaart het schip de haven uit, richting open zee. We varen 3 volle dagen op zee, voordat we South Georgia voor ons zien verschijnen.

 

 

Dag 5 en 6
Als we wakker worden op de 5e dag is het feest, want Hannie is jarig! JP zingt me wakker. Aan het ontbijt verwennen Gabrielle en Robert me met een verjaardagscadeau. De champagne die ik krijg, drinken we samen rond Happy Hour. Ondanks dat we volle dagen op zee varen, is er genoeg te doen op het schip. Voordat we aan land mogen, moet onze kleding schoongemaakt worden, om ervoor te zorgen dat we geen uitheemse zaadjes ect aan land brengen. We krijgen een lezing over South Georgia en ontvangen een boek. Aan boord hebben we een internetkaart gekocht, om alle felicitaties te kunnen ontvangen. 

Op de 6e dag wordt de zee woest, zeker in combinatie met de hevige wind erbij. Om het zo aangenaam mogelijk te maken voor iedereen, vaart de kapitein een stukje noordelijker, waardoor de aankomst op land later zal zijn. Tijdens de maaltijden in het restaurant, vliegen regelmatig de glazen, bestek en soms gasten heen en weer. In de avond wordt de koers veranderd, waardoor we een andere deining van het schip krijgen. Vele gasten dragen tijdens deze dagen een ‘patch’ tegen zeeziekte. Wij hebben beiden het grote geluk, daar geen last van te hebben. Deze nacht slapen we voor de eerst keer slecht, omdat we continue heen en weer rollen in bed. 

 

Dag 7
Na de lunch zien we verschillende Humpback whales voorbij zwemmen. Halverwege de middag wordt het spannend als we land in zicht zien. De eerste ijsbergen zijn al voorbij gedreven en we zien zeehonden zwemmen in het water. We krijgen een uitgebreide briefing van de activiteiten voor deze en de volgende dag. Het is heerlijk om van het schip af te kunnen en te genieten van de schitterende natuur. Voordat we een ‘landing’ hebben, vindt er een verkleedceremonie plaats; een ski broek (over een lange broek) t shirt, sweater, 2 paar sokken, sjaal, muts, handschoenen, rubberen laarzen, jas en als laatste een zwemvest. Met de zodiac, een boot waar 10 mensen per keer in kunnen, worden we aan land gebracht. Op South Georgia zijn de temperaturen extreem warm, tot soms 20 gr. Onze eerste landing is op Prion Island; bijzonder, want alleen in Januari worden enkele groepen toegelaten op dit eiland. Er is een looppad aangelegd, waar we niet vanaf mogen wijken. Hier leven veel Fur seals (zeehonden), waar momenteel enorm veel baby’s van circa 2 maanden rond huppelen en spartelen in het water. Boven op de rotsen, op het hoger gelegen deel, broeden Wandering Albatross. Het zijn enorme grote vogels met een spanwijdte tot 3 meter. We moeten goed opletten als we terug naar beneden lopen, want de zeehonden zijn behoorlijk agressief. Ze beschermen hun jongen en hun territorium. JP probeert zich groot te maken met gespreide armen om ze af te schrikken, maar hij moet toch een paar keren achteruit lopen. Terug op het schip is iedereen in opperbeste stemming van al het moois dat we gezien hebben.

 

Tijdens deze reis worden we helemaal meegenomen in de verhalen, in erbarmelijke omstandigheden van de expeditie leider Ernest Shackleton. De ontdekker is drie keer met een zeilschip naar Antarctica gevaren. Het is indrukwekkend om te horen en te zien, wat een kracht en passie hij had om zijn plannen waar te maken. In de avond kijken we de film op tv, waarbij ons inlevingsvermogen groter wordt, als we later met het schip langs het pakijs varen. Wij varen de route weliswaar andersom, maar we zien verschillende locaties, waar hij en zijn mannen zijn geweest zijn. Vele maanden zaten de mannen vast in het ijs of moesten ze wachten op hulp.

 

Dag 8
Na het bereiken van South Georgia wordt het een drukke dag met 3 landingen.
‘s  Morgens om 4.30 uur horen we de stem van Sebastian door de microfoon om ons te wekken. Oeps dat doet weer zeer. Eenmaal wakker, helemaal ingepakt en het drinken van een kop koffie zijn we het snel vergeten, als we op het strand zijn in Fortuna Bay. Het krioelt er van de Fur seals met hun baby’s. Op het strand is er een natuurlijke poel, waar de baby’s het enorm naar hun zin hebben. Verderop liggen de grote, logge Elephant seals, omringd door wandelende King penguins. De dieren leven hier in een paradijs, dat zien we bij elke landing die we maken. Na zo’n vroege trip smaakt het ontbijt ons bijzonder lekker. 

 

Het schip vaart gelijk weer verder om voor anker te gaan bij Stromness. Op het strand is het goed opletten met de Fur seals. We houden een afstand van circa 5 meter in acht voor alle dieren, maar dat lukt niet altijd. Sommige dieren zijn zelf heel nieuwsgierig, waardoor ze dichterbij komen. Bij Stromness maken we een wandeling naar de waterval. Het verhaal is dat Shackleton aan de noordzijde van South Georgia aan land kwam. Over de bergen, liep hij in 36 uur naar de andere kant, waar duizenden jaren geleden een gletsjer was. De zon schijnt, de temperaturen zijn warm, waardoor het oppassen is met de zon. Doordat er geen vervuiling in de lucht is, verbrandt je hier heel snel. We vonden het heerlijk om lekker te bewegen in combinatie met de mooie omgeving en de dieren. 

 

 

In de middag gaat het schip voor anker bij Grytviken. Er staat een kantoor van de regering van UK. In de baai is een oud walvis station, dat sinds 1960 gesloten is. Met de zodiac worden we aan het strand gebracht. We lopen eerst naar de begraafplaats van Ernest Shackleton. Het is een traditie om bij aankomst een toast uit te brengen, met een glas whiskey op ‘The Boss’, zoals hij genoemd werd. Het laatste beetje uit het glas wordt over zijn graf gegooid. Sommigen vinden dat toch zonde van de drank;-) Sarah, werkzaam voor het South Georgia Heritage Trust, geeft aan boord een korte presentatie over de werkzaamheden, onder andere het bestrijden van de ratten. De grote rattenplaag, hoofdzakelijk veroorzaakt door de mensen, is grotendeels met de juiste middelen uitgeroeid. De rendieren die in het verleden uit Noorwegen waren overgebracht, zijn verdwenen. Na de toast krijgen we een rondleiding langs het oude walvis station. In totaal zijn er in dit gebied ruim 170.000 walvissen geslacht. In de zomermaanden woonden er 450 mensen, die minimaal 12 uur per dag werkten. Er is een kerk, een galerij waar een replica boot van Shackelton ligt en een museum met souvenirwinkel. 

 

Het weer is op dit continent het meest onvoorspelbaar ter wereld. De eerste groepen worden met de zodiac terug gebracht naar het schip. Er is een hevige wind op komen zetten, waardoor terugkeer naar het schip onmogelijk wordt. Een zodiac met mensen blijft verderop aan land wachten, totdat de wind minder wordt. Maar…….in totaal zijn er 72 mensen inclusief de gidsen en JP en Hannie, aan land bij Grytviken. Sebastian informeert ons allen over de situatie. Er zit niets anders op dan te wachten totdat de wind, 70-80 knopen minder wordt. We hebben bijzonder veel geluk, dat dit op Grytviken gebeurd, waar er mensen en gebouwen zijn. Eerst blijven we een tijdje bij het strand staan, maar al snel wordt duidelijk dat het niet om een paar uurtjes gaat. We moeten hier blijven voor de nacht. Het is onvoorstelbaar hoe goed er voor ons wordt gezorgd. We krijgen soep en pasta aangeboden. Van alle kanten komen er matrassen, dekens en kussens te voorschijn. Er worden twee grote slaapzalen ingericht en de rest van de groep kan in het museum slapen. Samen met Gabrielle en Robert zitten we in een kamer en laten we iedereen een plekje zoeken voor de nacht. We maken ons warm met een flesje whiskey uit de souvenirwinkel. Wij hebben het prima naar ons zin en slapen uiteindelijk maar een paar uurtjes. ’s Morgens om 4.30 uur worden we gewekt. De wind is afgenomen, waardoor we terug kunnen keren naar het schip. 

 

Dag 9
Na een warme douche en een stevig ontbijt, gaan we alweer aan land bij Godthul. We maken een pittige wandeling. Het is niet zozeer de afstand, maar vooral het klimmen door het lange gras, waarbij het uitkijken is, dat we niet te dichtbij de Fur seals komen. Op de hogere rotspartijen, de vlakkere gedeeltes broeden verschillende vogels. Aan de andere kant van het eiland, hebben we een mooi uitzicht over de zee. Onderweg zien we verschillende kolonies Gentoo penguins, ver van zee. Een gids vertelt ons, dat ze zelfs dit jaar verder van zee af zijn, als een jaar er voor.

 

Na de lunch denken we even een rustmomentje te nemen, maar dat zit er niet in. Als we net terug in onze cabine zijn, horen we via de luidsprekers dat er Orca’s te zien zijn. Hup, jassen aan, camera mee en snel naar deck 6. Dan zien we verschillende Orca’s zwemmen en een Humpback Whale zwemt zeer dichtbij het schip.

Later in de middag gaat het schip voor anker bij St.Andrews. Vanaf grote afstand zien we het strand vol staan met King penguins. Aan land weten we niet wat we zien, er leven zeker 200.000 pinguïns bij elkaar. Na het broedseizoen, wisselen de dieren van veren. In deze periode van circa 3 weken, kunnen ze niet naar zee voor eten. Ze staan langs de rivier om in ieder geval vers water te kunnen drinken en af te koelen. Het was de bedoeling dat we twee rivieren over zouden steken; dit water stroomt vanaf de gletsjer die we in de verte zien. Omdat het extreem warm weer is, is het water te hoog en kunnen we de broedkolonies niet bereiken. Dat neemt niet weg, dat we genoeg te zien hebben, rond en tussen de duizenden pinguïns. Met de zodiac varen we langs het strand en de broedkolonies terug naar het schip. Zo kunnen we de vele bruine bollen, de chicks van korte afstand zien. 

 

 

Dag 10
Tijdens de ‘recap’ de vorige avond, had Sebastian een verrassing voor ons. We mogen deze morgen weer vroeg uit de veren. Om 5.30 uur maakt hij ons wakker, zodat we om 6.00 uur aan land kunnen bij Gold Harbour. Zodra we op het strand stappen, zien we enorm veel Elephant seals liggen. Nu hebben we deze dieren al meerdere keren gezien, maar deze morgen zijn ze actief. Alleen de mannen liggen aan het strand. De vrouwtjes met hun jongen zijn de oceaan al in. De beesten vechten, althans spelen meer met elkaar. Ze zijn zo groot en zwaar; ze wegen tussen de 2 en 4 ton. Het is een genot, om van grote afstand naar de beesten te kijken. Het is de laatste keer, dat we zelf tussen de King penguins lopen op het strand. 

 

De laatste landing op South Georgia is bij Cooper Bay. We maken een zodiac cruise langs de kust, waar we voor het eerst Macaroni penguins zien. We zien ze van korte afstand in en langs het water, terwijl we met de verrekijker omhoog langs de steile rotsen moeten kijken, om de broedkolonies te zien. Langs de kust dobberen we verderop langs een strand met vele Chintrap penguins. Vele beestjes komen vanaf de rotsen naar beneden richting de zee, waarbij ze enorm bruin en vies zijn van de modder. Het is de hoogste tijd om een bad te nemen. Het is een bijzondere mooie afsluiting van South Georgia, maar na de lunch is er een extra toegift. De kapitein vaart het schip door het Drygalski Fjord. Doordat het vrij smal is, neemt de wind enorm toe. Het is bijna onmogelijk om via de buitentrap met een kopje koffie naar boven te lopen, de koffie waait uit mijn kopje. Het water is schitterend blauw van kleur, door het smeltwater van de gletsjers. Het water dat van een gletsjer afstroomt, krijgt de kans niet om neer te vallen, door de sterke wind wordt het omhoog geduwd. Na deze toegift varen we de open zee op richting Antarctica. Het is circa 2,5 dag varen, voordat we Elephant Island bereiken. Het zijn intensieve dagen. Dat blijkt in de late middag wel, want bijna iedereen heeft een middagdutje gedaan. 

 

Dag 11 en 12
Ondanks dat we een paar dagen het schip niet af kunnen, staat er weer genoeg op het programma. Wederom moet al onze (over) kleding worden gestofzuigd, voordat we aan land mogen in Antarctica. Ralf, de chef van de keuken, geeft ons tijdens een presentatie, een impressie over de hoeveelheden eten, water, brandstof etc dat nodig is voor een 19 daagse reis op het schip. Deze trip reizen er 110 gasten mee en 45 medewerkers. Aan het einde van de middag is het Happy Hour, een half uur voordat de veiling begint. Het South Georgia Heritage Trust heeft verschillende artikelen aangeboden, om meer geld in te zamelen. Ze hebben nu nog 1,2 miljoen pond(UK) nodig, om het laatste gedeelte van South Georgia rattenvrij te maken. JP doet actief mee, waarbij hij in het bezit komt van een muts.

 

Op weg richting South Georgia moesten we de klok een uur vooruit zetten, maar deze nacht kunnen we weer een uur langer slapen, in verband met het terug zetten van de klok. Iedereen heeft prima geslapen, mede omdat we een zeer kalme zee hebben. In de morgen schijnt de zon, met een temperatuur van 13 gr. Na het ontbijt is het weer veranderd; het is grauw, grijs en koud. Een mooi moment om foto’s bij te werken, verhalen te schrijven of gewoon even niets doen. 

Dag 13
In de vroege morgen bereiken we Point Wild op Elephant Island. Het strand waar Shackleton aankwam met zijn boot, nadat het zeilschip op Antarctica was gezonken. Een aantal mannen hebben op dit punt vier maanden gebivakkeerd, voordat er redding kwam. Op de rotsen er omheen leven Chinstrap penguins. Aan de andere kant is een enorme gletsjer, waar regelmatig stukken ijs afkalven. Het schip gaat voor anker, maar het is niet mogelijk om aan land te gaan. Iedereen is blij om na een aantal dagen op zee, land te zien. Een uurtje later breekt de zon door, je voelt de energie door iedereen heen stromen. Langzaam vaart het schip verder op weg naar de Antarctica Peninsula, dat nog minimaal 16 uur varen is. Iedereen blijft buiten aan deck kijken, naar de grillige rotsen en gletsjers van Elephant Island, de ijsbergen in de zee en de vele Fin Whales die we zien zwemmen. Soms komen ze zeer dichtbij het schip. Mede door het heldere water, kunnen we ze goed volgen.

 

Dag 14
Deze dag loopt het anders als gepland. Plan A gaat over op plan B en zo blijft het doorgaan tot plan E. In de vroege morgen roept Sebastian om dat er Orca’s te zien zijn, dus iedereen snelt naar buiten om de verschillende groepen te spotten. De eerste landing zal op Paulet Islands zijn, maar door het vele pakijs is het onmogelijk dit eiland te bereiken. De kapitein heeft scherpe ogen, want hij spot als eerste een Emperor penguin op een ijsschots. Hij draait het schip, zodat we met  z’n allen het beestje van een goede afstand kunnen zien. Regelmatig krijgen we deze dag een briefing en een update over de voortgang van de dag. In de middag, na de lunch gaat het schip voor anker bij Brown Bluf. De gidsen willen eerst met de zodiac aan land gaan, om te kijken of het veilig is. Maar de golven zijn te hoog en de wind neemt toe, waardoor het onmogelijk wordt om aan land te gaan. Jammer, maar niemand wil het meemaken dat we niet meer terug aan boord kunnen komen. Om de sfeer er in te houden, wordt einde van de middag een quiz in combinatie met Happy Hour gehouden. 

Dag 15
We gaan vroeg uit de veren voor onze eerste landing om 06.00 uur. We gaan voor anker bij Trinity Island in Mikkelsen Harbour. We stappen in de zodiac bij Andrew, die ons een kleine tour met de boot geeft langs de enorme gletsjers, voordat we aan land gaan op het kleine eiland D’Hainaut Island. Hier leven grote kolonies Gentoo penguins. Er lopen al grote chicks rond, terwijl andere pinguïns zelfs nog liggen te broeden. De vraag is of deze beestjes zelfstandig en groot genoeg zijn, voordat de kou van de winter invalt. Terug aan boord, tijdens het ontbijt, vaart het schip door de Gerlach Strait. We hebben het geluk weer een aantal groepen Humpback whales te spotten. 

 

Bij Cierva Cove gaat het schip voor anker. De groep wordt gesplitst, voor een zodiac cruise langs de gletsjers en ijsbergen. Enkele hebben geluk een Leopard seal te zien. Aan het einde van de middag arriveren we in Charlotte Bay, voor een landing bij Portal Point. Het is een bijzonder moment als we voor de eerste keer (voor ons de tweede keer) voet op het continent Antarctica zetten. We lopen door de sneeuw naar de top van het eiland, voor een mooi uitzicht. Na de landing krijgen we een zodiac cruise. Terwijl we de mooie ijsbergen bewonderen, zien we verderop in het water walvissen. Andrew geeft gas, zodat we op zeer korte afstand de walvissen kunnen zien, horen en zelfs ruiken. 

 

Dag 16
We gaan weer vroeg uit de veren, voor een landing op het vulkanische eiland Deception Island. We zijn vroeg aan land en lopen de steile wandeling naar boven, waar we via een natuurlijk raam ‘Neptune’s window’ uitzicht op zee hebben. Het waait behoorlijk, dus het is goed uitkijken dat we niet te dicht aan de rand gaan lopen. Aan de andere kant van het eiland staan vervallen gebouwen; in het verleden was hier een station en een walvis fabriek. Ook deze reis is er voor de mensen die dit graag willen de traditionele Polar Plunche. Doordat de vulkaan nog actief is, lijkt het water niet zo ijzig koud te zijn. Maar wij laten deze ervaring graag

aan de anderen over. 

 

Onze laatste landing van deze reis is bij het Argentijns station Camara. We stappen aan de andere kant van de baai aan land, waar kolonies Chinstrap penguins leven. Elk soort pinguïns heeft iets speciaals, deze vinden we de aller leukste om naar te kijken. We lopen over land naar de andere kant, waar we het station mogen bezoeken. We krijgen een stempel in ons paspoort, koffie en koekjes worden aangeboden. Omdat het regent, wil iedereen zo snel mogelijk naar binnen. Voor ons een reden om in die drukte snel weer naar buiten te gaan. Helemaal nat van de regen met af en toe een plens water in de zodiac, stappen we aan boord. Na een warme douche en droge kleding is het prima toeven aan de bar en later aan het diner in het restaurant. Het schip vaart einde van de middag uit, met de koers richting Ushuaia.

 

 

Dag 17 en 18


Er is veel wind voorspeld en dat merken we goed als we op de Drake Passage varen. De vorige dag en de nacht zijn er flink wat kilometers/knopen gemaakt, maar langzaam aan merken we de verandering. We deinen goed op de enorme golven, waardoor de snelheid van het schip is verminderd. In de lounge is een kabel touw opgehangen, zodat we ons altijd even vast kunnen houden om steun te zoeken. Dat is meerdere keren opgehangen deze reis. We merken dat verschillende mensen problemen hebben met zeeziekte, want in de eetzaal is het deze dagen aanzienlijk rustiger. Het worden luie dagen. Enerzijds omdat je weinig kan doen, als het schip zo te keer gaat en anderzijds hebben wij verschillende lezingen al gehoord tijdens onze eerste reis. Langzaam breekt het moment aan, om onze koffers in te pakken, onze laarzen in te leveren en de rekening te betalen. 

 

Dag 19
Het schip meert aan, aan de pier van Ushuaia. Het is stralend weer en de zee lijkt net een spiegel. Wat een verschil ten opzichte van ons vertrek. Nu is het echt tijd om van boord te stappen en terug te gaan naar ons eigen ‘huis’. We hebben een fantastische reis gehad en hadden ook deze reis voor geen goud willen missen.

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010