Uruguay

21 Jul 2014

 

Zomer in Europa betekent aan de andere kant van de evenaar, winter in Zuid Amerika. De lange broeken, sweaters, sokken en jassen worden al snel uit de kast gehaald, bij de koude temperaturen aan de kust van Uruguay. (21 Juli  t/m 24 Augustus 2014)

 

Termas del Arapey

Na bijna een week vertoeven bij Termas de Guaviyú besluiten we te verhuizen naar een ander park met thermaal baden, zo’n 150 km verder. Onderweg in Salto stoppen we om onze voorraad goed aan te vullen, om vervolgens naar Termas del Arapey te rijden. Dit park ligt helemaal buitenaf, maar is van alle gemakken voorzien. Het blijkt hier allemaal nog luxer en uitgebreider te zijn. Het is rustig in dit seizoen, maar er is ook een groep kampeerders die hier overwinteren. Het senioren gehalte is hoog. Ook hier kijken we soms onze ogen uit, hoe mensen kamperen en wat ze allemaal meebrengen. Tot het einde van de eerste week dat we er zijn, is het nog behoorlijk koud. ’s Avonds gaan we ons lekker opwarmen in het half overdekte bad, waar de damp van het water af komt. Maar langzaam aan wordt het warmer en warmer, het lijkt wel zomer. Daardoor is het in de weekenden goed druk. Het is een drielandenpunt; de grens met Argentinia en Brazilië is dichtbij. Het is een mengelmoes van Spaans en Portugees sprekende mensen. We vermaken ons goed in het park. JP heeft al snel een mooie wandelroute ontdekt, die hij bijna dagelijks twee keer loopt. Hij wordt vergezeld door zijn vriend; een hond, die niet meer bij ons weg gaat. In totaal zijn er acht verschillende baden, dus is het ook lekker om af en toe baantjes te zwemmen. We zorgen goed voor de dieren. De hond krijgt elke dag eten, maar hij blijkt erg kieskeurig te zijn. We leggen dagelijks brood weg voor de vogels. Op een paar meter afstand, zien we bijzonder veel verschillende vogels er op af komen. Bij het service gebouw staan perfecte wasbakken, om ouderwets de was te schrobben en te soppen. Het bevalt ons goed en voordat we het weten, staan we hier twee weken. Maar we weten ook dat dit het laatste adres is in Uruguay, want daarna gaan we toch echt naar Argentina toe. 

 

 

Termas de Guaviyú

Na het weekend verlaten we Colonia en volgen we de rivier richting het noorden. Wij rijden op het gemakje naar onze volgende bestemming. Voor de nacht stoppen we in de plaats Mercedes. Al snel zien we dat het waterpeil van de Rio Negro enorm hoog is, want de picknicktafels staan grotendeels onder water. We vinden een prima plekje, hoog en droog aan de rivier. Daar ontmoeten we een Franse familie, die zelfs Nederlands spreken. Zij reizen met 3 kinderen in totaal voor 20 maanden door Zuid- en Centraal Amerika.

 

Op de camping bij Termas de Guaviyú kamperen we samen met onze Belgische en Franse buren. Elke dag gaan we zwemmen in de termaal baden. Buiten zijn er 5 zwembaden, met nog een paar kleinere baden met douches. In het grote overdekte zwembad is de temperatuur van het water 37 gr. is. De jacuzzi is zelfs nog één graad warmer. In een complete roes lopen we naar buiten, waarbij we bij moeten komen van de warmte. Vanavond zullen we zeker geen koude voeten hebben. Na een aantal dagen nemen we afscheid van onze beide buren. Zij gaan ieder hun weg, want beiden hebben een andere reisbestemming. Wij blijven nog een aantal dagen. We hebben de tijd, voordat we ons op gaan maken voor onze vakantie naar Nederland. We willen niet te snel richting Buenos Aires reizen, want dit betekent dat we terug naar het zuiden gaan, waar het zeker kouder zal zijn. We moeten bekennen dat het geen straf is om elke dag even een duik te nemen in één van de termaal baden. 

 

Colonia del Sacramento

 

 

Terwijl we nog steeds aan de kust zijn, gaat de Atlantische Oceaan over in de Rio de la Plata. Uiteraard mondt de rivier uit in de oceaan. Als we voor de nacht een prima plekje aan de rivier vinden, valt het op dat het zo rustig is. Het is heel gek, want we hebben de afgelopen tijd, helemaal niet op drukke plaatsen gekampeerd. Dan weten we ineens wat het is; er is geen wind en we horen het ruisen van de zee niet. Het zijn de natuurlijke geluiden die niet opvallen als ze er zijn, maar wel opvalt als het er niet meer is. 

 

Colonia is een van de weinige plaatsen in Uruguay met een historisch centrum. Het centrum is omringd door de rivier, waar je met de ferry over kunt varen naar Buenos Aires (Argentina). We kamperen op de camping buiten de stad voor een aantal dagen. We bezoeken het historisch centrum een aantal keren, met de gezellige winkels en restaurants. Het shopping centre buiten de stad is ideaal om onze boodschappen te doen en waar we internet verbinding hebben. De eigenaresse van de camping vertelde ons dat Plaza de Torro zeker de moeite waard is om te bezoeken. We stappen in de bus en worden op het plein afgezet. Hmm… het was in het verleden een schitterende arena, maar jammer genoeg is er geen onderhoud geweest. Het gebouw is verboden te betreden, omdat het op instorten staat. We lopen langs de boulevard van zeker 5 km lang terug naar de camping.  Het is heerlijk wandelen langs de rivier met de mooie stranden. Het was voor ons al weer een tijdje geleden dat we andere reizigers ontmoetten. Nu worden we ineens in het Nederlands/Vlaams aangesproken. Christof en Nela met hun twee kinderen zijn sinds een week in Montevideo. Ze hebben net hun auto opgehaald voor een reis van 9 maanden door Zuid- en Centraal Amerika. Het is hun eerste kampeermoment op dit continent. Ze voelen zich al snel thuis en nemen alle tijd om te genieten van het plaatsje, de rust en het zonnige weer.

 

Montevideo

Vanaf Paraiso Suizo is het circa 80 km rijden naar de hoofdstad Montevideo. Ururguay is ongeveer 4 keer zo groot als Nederland, met 3,5 miljoen inwoners. Ongeveer de helft hiervan woont in of bij de hoofdstad. Het is opvallend voor ons, hoe relaxed het is als we naar de hoofdstad toe rijden, maar ook als we er rond lopen. In de avond staan we aan de kust, net iets voor het centrum. Elke keer kijken we goed hoe we onze auto parkeren ivm de hevige wind. Maar dat is niet altijd hetzelfde. In de nacht draait de wind, en klappert alles om ons heen wel heel erg. Het is geen optie om hier een tweede nacht te staan.

 

We parkeren de auto aan de rand van het centrum, langs de lange boulevard, dichtbij de haven. Vele ‘Overlanders’ worden van en naar Montevideo verscheept, omdat het betrouwbaar is en het proces goed verloopt. In het centrum struinen we door de winkelstraten en komen we uit op Plaza Indenpendencia. In de middag lopen we naar Mercado del Puerto. In dit gebouw uit de 19e eeuw zijn vele restaurants gevestigd, waar de barbecues vol liggen met vlees. 

 

Jaureguiberry

Ondanks dat we alle tijd hebben, reizen we vrij snel door het land. Dit zou absoluut anders zijn, als het heerlijk warm zomersweer zou zijn, want de locaties onderweg zijn bijzonder mooi. Nadat we onze inkopen bij een grote supermarkt hebben gedaan, arriveren we bij Paraiso Suizo. Het is een compleet dorp, waar we kunnen kamperen bij Sylvia en Heinz uit Zwitserland. Zij kwamen 20 jaar geleden naar Uruguay en kochten 30 ha. grond. Ondertussen hebben ze al veel stukken land verkocht, waar huizen, restaurants en hotels op zijn gebouwd. Het is een super locatie, pal aan het strand. Maar het is zo koud!!! Op zondagmorgen als we uit bed rollen, zien we zelfs ijs op de auto. Gelukkig kunnen we het binnen lekker warm houden. Na een paar heerlijke dagen, nemen we afscheid. 

 

Punta del Este

Strand, strand, strand dat is hoofdzakelijk te zien aan de oostzijde van Uruguay. De stranden zien er fantastisch mooi uit. We kunnen ons voorstellen dat het in de zomermaanden goed druk zal zijn. In deze periode is het koud, met vooral de wind, zeker als deze uit het zuiden komt, maakt het onaangenaam. We volgen de kustroute, waarbij we eerst door een aantal kleine dorpjes rijden. Vanaf Jose Ignacio verandert het compleet. De mooiste, moderne huizen staan langs de kuststrook. Veel Europeanen, Brazilianen en Argentijnen investeren in Uruguay, omdat het een stabiel land is, met als enigste niet corrupte regering in Zuid Amerika. Hoe dichter we bij Punta del Este komen, zien we de huizen veranderen in luxe, hooggebouwde appartementen. Bij de haven stoppen we voor onze lunch. Wat is het smullen als we mosselen, garnalen en andere vissoorten eten. De zeehonden zwemmen de in de haven. Langs de kant staan een hele rij viswinkeltjes, waar de eigenaren af en toe iets lekkers in het water gooien. 

 

Parque de Santa Teresa

Bij de entree van het Nationale Park stoppen we bij het grote fort. Twee dagen per week is het gesloten, laat dat nu net één van deze dagen zijn. Maar des al niet te min, lopen we om het fort heen en genieten we van het mooie uitzicht. Parque Santa Teresa is behoorlijk groot. Op verschillende locaties staan huisjes voor de verhuur en kampeerplaatsen. We verkennen eerst de mooie plaatsen in het park met de kilometers lange stranden. In het midden is er een dierenpark, waar veel verschillende soorten dieren en vogels samen leven. Het is leuk te zien als de dieren eten krijgen. Ze staan lekker met elkaar op een rij te eten. Hoewel eerder toch een paar ezels het nodig vonden om lelijk te doen tegen een schaap met haar lammetje. Al snel heeft JP er weer een vriendje bij, want het hertje vindt het heerlijk als hij over zijn kopje wordt geaaid. Heel de morgen was het stralend mooi weer, maar ineens zien we de lucht veranderen. Snel zoeken we een kampeerplek. Net voor de hevige onweersbuien zitten we lekker droog binnen. 

 

 

Grens Brazilië/Uruguay

 

Nadat we ons verblijf in Cassino nog een dag verlengen om heerlijk van de zon te genieten, zakken we via de stad Rio Grande af naar de grensplaats Chui/Chuy. Onderweg lijkt het even of we terug zijn in de Pantanal. We zien grote draslanden, waar aan de oevers de caipibara’s heerlijk liggen te bakken in de zon. We krijgen onze exit stempel bij de grens van Brazilië. In de grensplaats ligt de winkelstraat in het midden van het

centrum. De ene kant van de straat is Brazilië en de andere kant van de straat Uruguay. Super handig, zo kunnen we nog even ons laatste Braziliaanse geld opmaken en gelijk via de geldautomaat peso’s opnemen. 

 

Bij de douane van Uruguay krijgen we een warm welkom. Een zeer aardige beambte maakt een gezellig praatje met ons, waarbij het WK voetbal nog vers in het geheugen ligt. Ondertussen maakt hij voor ons het autodocument in orde, zodat we Uruguay kunnen verkennen. Net na de grens slaan we af naar een plaatsje aan de kust. We lazen dat er zeehonden leven bij de vuurtoren. We zien van afstand de vuurtoren, maar we kunnen er niet naar toe, want dan zouden we Brazilië weer in rijden. Dan genieten we maar even van het uitgestrekte strand. 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010