Peru (2)

25 Nov 2013

 

Via dezelfde grensovergang gaan we terug naar Peru, want we hebben nog een heel mooi gebied te ontdekken 'Valle Sagrado de los Incas' 

 (25 November t/m 23 December 2013)

 

Tacna

Maandag is het weer een gewone werkdag;-) We rijden naar Tacna, waar we eerst naar een adres gaan om oliefilters te kopen. Als we het adres hebben gevonden en de oliefilters in ons bezit zijn, zien we aan de overkant een bedrijf voor olie verversen. We worden vrij snel geholpen en na een uurtje is de auto tip top in orde. We doen nog een paar boodschappen bij de supermarkt, want we hoorden dat alles in Chili duurder is. We zijn klaar om de grens over te gaan.

 

Zon, zee en strand

Vele reizigers rijden van Arequipa rechtstreeks naar Tacna, de laatste stad in Peru voor de grens naar Chili. Kijkend op de kaart, zien we dat er nog een heel groot kustgebied is. Aangezien we echt zin hebben om de zee weer te zien, rijden we eerst naar Mollendo. Het is altijd goed om te informeren bij lokalen naar goede of mooie plaatsen. Zo komen we in de middag aan bij Playa Catarindo; een klein strand gelegen in een baai. Het is een super locatie, helemaal als we neerstrijken op het terras voor een lunch. Wat moeten we kiezen, want het is al weer een tijdje geleden dat we vis (uit zee) gegeten hebben. We krijgen enorme porties geserveerd en het smaakt voortreffelijk. Het is er heerlijk rustig, dus blijven we hier staan voor de nacht. 

 

De volgende morgen rijden we landinwaarts naar Moquequa. Volgens onze reisgids heeft deze plaats het mooiste plein van de kleinere plaatsen in het land. We kijken er rond, maar ondanks dat het er leuk en verzorgd uitziet, lopen wij er niet echt warm voor. We lopen het toeristenkantoor binnen, waar we veel info meekrijgen over de omgeving en zelfs een cd. We volgen de weg terug naar de kust naar Ilo. Dit is een grote havenstad, die ons verrast door de leuke sfeer die er is. Aan het water vinden we een keurig plekje waar we kunnen staan. De eigenaar en zijn zoon die tegenover wonen, komen enthousiast naar ons toe, wanneer ze ‘Holanda’ op onze auto zien staan. Zijn vader was een Nederlander. Hij vindt het leuk om ons te ontmoeten en vraagt of we iets nodig hebben, maar we zijn voorzien.

 

Van Ilo gaan we op weg naar Tacna. De weg loopt langs de kust, met kilometers ongerept strand. Het is genieten van het uitzicht, aan de ene kant de ruige kust en aan de andere kant de woestijn. Halverwege maken we een lunch stop. Op het strand zijn zeker 20 restaurantjes naast elkaar. We kiezen voor een restaurant waarvan de dame enthousiast met haar menu kaart naar ons toe komt. Als we eenmaal besteld hebben, kijken we elkaar aan; Waarom blijven we hier niet? En zo genieten we twee dagen van zon, zee, strand en heerlijke visgerechten.

 

 Arequipa

We staan prima op de camping in Arequipa. JP doet het nodige onderhoud aan de auto en ik doe allerlei andere huishoudelijke bezigheden. We nemen de tijd om de website te voorzien van nieuwe verhalen en foto’s en we hebben contact met familie en vrienden via skype en e mail. We lopen een aantal keren naar het centrum dat nu helemaal in de Kerstsfeer is. Op de Plaza staan twee grote kerstbomen en de gebouwen er omheen zijn mooi versierd. 

Via dezelfde weg rijden we terug naar Chivay. We moeten de pas weer over, maar we willen de omgeving graag zien bij daglicht. Op de heenreis leek alles om ons heen wit van de sneeuw. Nu het weer stukken beter is, valt het eigenlijk een beetje tegen. Er zijn een aantal bergen en vulkanen met witte toppen, maar minder als dat we dachten. Eenmaal terug op de hoofdweg volgen we de route naar Arequipa. Op het laatste gedeelte van deze trip, zien en voelen we dan toch dat we gaan dalen. Het is ongeveer 3 maanden geleden dat we hier geweest zijn. Arequipa ligt op 2380 mtr hoogte. Het klimaat; 360 dagen zon, overdag 23gr en ’s nachts 14 gr. Wij hebben het helemaal naar ons zin hier.

 

“ Cañon del Colca “

 

Chivay

 

 

 

Na onze overnachting in San Pablo wordt het een lange en zeer natte reisdag. Het lijkt of we de regen met ons meenemen. Elke keer begint er net een nieuwe bui. Een hele dag regen, dat hebben we nog niet eerder meegemaakt. Terwijl we dachten qua hoogte te gaan dalen, blijken we nog hoger te gaan. Voordat we Chivay bereiken, moeten we een pas over van 4875 mtr hoogte. Het is koud, nee het sneeuwt zelfs. Het is al donker, als we langzaam afdalen. We krijgen te maken met mist, dus het is echt uitkijken waar we rijden. Eenmaal in Chivay, horen we muziek. Er is een groot feest op de Plaza. Jammer genoeg regent het nog hard, het is koud en moeten we zorgen dat we de weg vinden door het dorp. We laten het feesten aan de lokale mensen over.

 

Na regen komt zonneschijn, dat blijkt de volgende morgen wel. We gaan terug naar het dorp om in het centrum rond te kijken. Ook vandaag is er volop muziek in de straat, ze gaan gewoon door met feesten. Opvallend is hoe mooi de traditionele kleding van de dames is. Het is typische kleding van dit gebied ‘Colca’. Bij de kraampjes doen we onze boodschappen, voordat we naar de vallei rijden. 

 

Cruz de Condor

 

 

Vanaf Chivay is het circa 40 km rijden naar het uitkijkpunt waar de Condors (vogels) met een spanwijdte van ruim 3 mtr te zien zijn. De rivier ‘Rio Colca’ stroomt door de op één na diepste kloof, die tweemaal zo diep is als de Grand Canyon. Wij hebben de tijd, want we blijven bij dat punt staan voor de nacht. Zo zijn we in de ochtend vroeg genoeg om te kijken, als de vogels vanuit de kloof uit vliegen. Als wij arriveren zijn alle toeristenbusjes vertrokken. Met een beetje geluk kunnen we de vogels ook einde van de middag zien, als ze weer terugkomen. Helaas het is zwaar bewolkt en het regent, we zien amper de bergen aan de overkant. 

 

De wekker gaat op tijd, want we willen niets missen. De eerste toeristen zijn al gearriveerd. Het is een stralende dag, dus wij zijn er klaar voor. Genietend van de mooie omgeving, duurt het wachten toch lang. Er gebeurt weinig en we vragen ons af; zijn de vogels ook aan het feesten of hebben ze een snipperdag genomen vandaag. Ondanks dat hier honderden vogels leven, zien we er maar twee. Jammer, maar de natuur kun je nu eenmaal niet dwingen. Als troost koop ik zo’n bijzonder mooie, kleurrijke met de handgemaakte hoed.

 

“ Valle Sagrado de los Incas ”

 

Na een lange zoektocht vanaf het Titicacameer besloten de Incas dat de vallei vruchtbaar genoeg was, om te blijven en waar vervolgens het Rijk van de Incas geboren werd. 

Chinchero, Maras en Moray

 

Na een aantal dagen in Cusco, waar we meerdere malen de stad bezochten, JP weer te maken kreeg met een hevige buikgriep en we vanwege de regen uiteindelijk de site niet bezochten, rijden we naar Chinchero. Daar bezoeken we een site van de Incas, de eerste voor ons in de ‘Heilige Vallei van de Incas’. Het is enorm wat ze gebouwd hebben. We komen er al snel achter, dat de Incas bijzondere mooie locaties in de vallei hebben gevonden. Bij een bezoek aan een textiel winkel, zijn de dames creatief de wol. Ze zijn aan het weven, breien en we zien hoe ze de wol kleuren. Ze gebruiken natuurlijke kleurstoffen, waarbij de wol samen met bladeren of bloemen een aantal uren kookt in een grote pan.

 

We volgen de route naar Maras. Vanaf de bergweg zien we de zoutpannen al op afstand. Dit proces wordt nog steeds actief gebruikt in het droge seizoen. Momenteel ligt het voor een aantal maanden stil.

De laatste site die we deze dag bezoeken is in Moray. Kijkend naar beneden zien we grote terrassen in de vorm van een cirkel. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ollantaytambo

 

Aan het einde van de middag komen we in het dorp Ollantaytambo, liggend in een smal dal omringd door bergen. De doorgaande weg is midden door het dorp, met straten bestaande uit kinderkopjes. We zien een politie agent in de verte gebaren dat we door kunnen rijden. Eenmaal daar, komt er van de andere kant een vrachtwagen, dus al het verkeer kan in zijn achteruit tot een punt waar 2 auto’s elkaar kunnen passeren. We hebben een adres van een hotel, waar we een aantal dagen heerlijk rustig in de tuin staan.

 

In de morgen lopen we naar het treinstation om tickets te kopen voor de volgende dag, om naar Machu Picchu te gaan. Na de lunch bezoeken we de site in het dorp, deze is vanaf het plein al te bewonderen. We klimmen via de vele trappen naar boven, waar we een schitterend uitzicht hebben over heel Ollantaytambo en de groene vallei.  

 

Machu Picchu

 

De wekker rammelt al heel vroeg voor ons, want we stappen om 6.10 uur op de trein naar Agua Calientes (= Machu Picchu Pueblo). Het is even puzzelen geweest, hoe we Machu Picchu zouden gaan bezoeken. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen, om met de trein van Ollantaytambo naar Agua Calientes te reizen. In de trein is het goed verzorgd. Na 1.40 uur zijn we op plaats van bestemming, waar het gigantisch hard regent. We kunnen nu gelijk onze nieuwe regenponcho’s testen. We gaan eerst naar het kantoor om entree tickets te kopen. Het is nu laagseizoen, dus er zijn nog volop kaarten te koop. Er is een limiet gesteld op 2500 bezoekers per dag. We kiezen voor de makkelijke weg en stappen op de bus, die ons bij de ingang brengt

 

van Machu Picchu. We hebben geluk, want bij de entree, breekt de zon door en hebben we een aantal uren, schitterend mooi weer. Het is indrukwekkend als we uitkijken op de Machu Picchu. Hoe het allemaal gebouwd is, maar vooral ook waar het gebouwd is. Wat een geluk dat de Spanjaarden dit nooit ontdekt en verwoest hebben, waardoor het intact is gebleven. Een aantal uren lopen we rond om zoveel mogelijk te bewonderen. Precies als we richting de uitgang gaan, begint het weer te regenen. Dan is het voor ons niet lang nadenken en kiezen we voor de bus om de 300 mtr af te dalen in plaats van te wandelen. Het dorp Agua Calientes bestaat hoofdzakelijk uit hotels, restaurants en souvenirs winkels. Het is leuk om door de straten rond te struinen voor een paar uur. Wij stappen einde van de middag weer op de trein naar Ollantaytambo. Het was een bijzondere mooie ervaring, die we zeker niet hadden willen missen. 

Pisac

 

 

 

Op zondagmorgen rijden we via Urumbamba naar Pisac, waar de bekende markt is. Het is een walhalla van souvenirs en sieraden. Heerlijk om lekker rond te kijken en te genieten van al het moois wat er te koop is. We zien, wat we al zo vaak gezien hebben; zoveel winkels, zoveel kraampjes en in verhouding weinig toeristen. Na de markt bezoeken we onze laatste Inca site in Pisac. Deze site is ook overweldigend, het is zo groot en te bedenken hoe de Incas dit in het verleden gebouwd hebben. We volgen de route door de vallei en komen einde van de middag terug in San Pablo. Hier hebben we eerder een nacht op de Plaza gestaan. De bewakers zwaaien enthousiast naar ons, ze zijn blij ons weer te zien. 

 

Cusco

 

Wat we al dachten, is ook echt zo. We rijden door één van de mooiste gebieden van Peru. Richting Cusco zijn de grote valleien mooi groen, waar vele mensen druk op het land aan het werk zijn. Dit zal zeker te maken hebben met het aankomend regenseizoen. We hebben bij Cusco een adres van een camping. Vooraf lazen we, dat we ervoor moeten zorgen NIET door het centrum te rijden, met de zeer smalle en steile straatjes. Hoe komt het toch dat het ons elke keer lukt om het wel te doen. Als JP een straatje in wil rijden, hangt het linker voorwiel op de ene stoeprand en het rechter achterwiel op de andere stoeprand. De wielen passen precies in het straatje, met manoeuvreren en aanwijzingen, komen we veilig op ‘Plaza de Armas’ uit. Vanaf daar zijn de straten iets breder en vinden we uiteindelijk de camping. Een kleine geruststelling is het wel, dat wij niet de enige waren die dwars door het centrum zijn gereden. 

 

Cusco was de hoofdstad van het Inca Rijk, totdat in de 16e eeuw de stad werd veroverd door de Spaanse conquistadores. Het was de heilige stad voor de Inca’s.  

 

Het is even wennen voor ons als we door het centrum van de stad lopen. Het is super toeristisch waar uiteraard de lokale mensen gebruik van maken. Dat betekent dat we om de haverklap tegen iemand moeten zeggen ‘No Gracias’ want ze proberen van alles te verkopen. Dat neemt niet weg dat het centrum bijzonder mooi is, met de vele historische panden, een grote kathedraal op het plein en andere grote kerken. Het is een stad waar we zeker een paar dagen nodig hebben, om alles te zien. Op de plaza lopen we langs een zaal waar net een optreden begint van verschillende dansgroepen. Al snel zien we dat er weinig organisatie is. Het loopt heen en weer, van links naar rechts, waardoor het optreden later begint als gepland. Als eenmaal een dansgroep op het podium verschijnt, moeten we vreselijk lachen. Het loopt en danst door elkaar, zonder dat er iemand weet wat hij/zij precies moet doen. Later bezoeken we het textiel museum, waar in de winkel de mensen de enorme bewerkelijke kleden met de hand zitten te weven. Ook bezoeken we het ‘Choco Museo’ waar het heerlijk ruikt als we binnen stappen. Nadat we info gekregen en gezien hebben over het product en hoe chocolade wordt gemaakt, kopen we in de winkel ieder een heerlijk stuk chocolade. Vanaf Cusco gaan we ons oriënteren, hoe we Machu Picchu en Valle Sagrado de los Incas gaan bezoeken. 

 

San Pablo

We volgen de weg richting Cusco. Het is vrij vlak, een goed geasfalteerde weg, dus maken we veel km’s deze dag. Als we de hoogste pas ‘La Raya’ op ruim 4300 mtr hoogte over zijn, zorgen we eerst dat we een stuk lager zijn, voordat we een plaatsje zoeken. We zien een dorpje met een grote kerk, dus gaan we daar maar eens kijken. Op het plein is het gemeentehuis waar bewaker, Waldemar werkt. We vragen of we hier kunnen staan voor de nacht en of het veilig is. We worden bijna met open armen ontvangen. Over de veiligheid hoeven we ons niet druk te maken, want ondanks dat je in de avond bijna niemand op straat ziet, lopen er 4 bewakers rond.

 

De volgende morgen komt Waldemar met een belangrijke meneer naar ons toe. We krijgen een cd met muziek van San Pablo overhandigd. Dit is toch weer zo’n bijzonder moment. Als we klaar zijn voor vertrek, geven we Waldemar als dank een fles bier. We zijn vrienden voor het leven;-)

 

Juli

 

Bij de grens van Peru wordt ons verteld dat er blokkades c.q protesten zijn voor twee dagen, in de plaatsen

Llave en Puno. Dat zijn twee plaatsen precies op de route die we willen rijden. Het advies is om in Juli een plaatsje te zoeken voor deze dagen. Wij hebben contact met Zuzana en Kamil, onze reisvrienden die we bijna een jaar geleden voor het laatst ontmoet hebben in Panama. Zij komen via dezelfde route van de andere kant naar ons toe. Het lukt hun om door de blokkades heen te komen. We ontmoeten elkaar op een schitterende locatie aan het Titicaca meer. Het is super leuk om elkaar weer te zien en dat vieren we dan ook goed. Terwijl iedereen ’s avonds lekker binnen zit, omdat het op 3800 mtr hoogte flink afkoelt, zitten wij buiten tot na middernacht. We verzachten de kou met rum en rode wijn.

 

Het dorp Juli blijkt een leuk dorp te zijn, waar de mensen ontzettend vriendelijk zijn. We merken een groot verschil met het buurland Bolivia. Na twee gezellige dagen met elkaar, nemen we afscheid. Wij reizen verder door Peru, terwijl Zuzana en Kamil zich klaar maken om de grens over te gaan naar Bolivia. Wie weet waar we elkaar weer zullen ontmoeten. 

 

Grens Bolivia/ Peru

Net als op de heenreis verloopt de grensovergang aan beide zijden vrij vlot. Het is even onduidelijk waarom we niet door mogen rijden, maar dat heeft er alles mee te maken dat de politie ook zijn werk moet doen. Ze bekijken onze documenten en zetten er nog een stempel bij. Ook weer geregeld. De politie vraagt dan om 20 Soles (Peruaanse munt) maar op zulke momenten spreken we geen Spaans en begrijpen we er niets van;-) Dan maar handen schudden, vriendelijk lachen en afscheid nemen. 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010