Peru

21 Aug 2013

 

Peru is een land van contrasten. We reisden de afgelopen periode langs de kust, we reden uren door de woestijn en via de groene valleien kwamen we in de bergen met een uitzicht op de schitterende witte bergtoppen. (21 Augustus t/m 16 September)

Lago Titicaca

Het Titicaca meer is één van de grootste en hoogste meren op 3800 mtr hoogte in de wereld. Grenzend aan Peru en Bolivia. Via Puno rijden we langs het meer richting de grens van Bolivia. We nemen een afslag bij het schiereiland om te kijken of we hier kunnen staan. Af en toe vragen we de weg aan een lokale bewoner, we genieten van het uitzicht, maar kunnen niet echt een geschikt plekje vinden. We besluiten terug te keren en verder door de rijden. 

 

Sillustani

De route van Arequipa naar Sillustani is adembenemend mooi. Het heeft een tijdje geduurd, maar nu zitten we toch echt in de wereld van de Lama’s en Alcapa’s. Hele kuddes zien we onderweg. 

 

Sillustani is een archeologische site gebouwd aan de rand van ‘Laguna Umayo’. Hier zijn 

toren-vormige graftombes ‘Chullpas’ gebouwd in drie verschillende tijdperken. Hele families werden hier begraven. Het is een schitterende omgeving. Onderweg zien we een andere stijl huizen, kleine boerderijen waar mensen wonen. 

We kunnen op het parkeerterrein bij de site overnachten. In de avond klopt de bewaker aan, hij wil graag even binnen kijken. Later wil hij ons het museum laten zien. We krijgen een (gratis) boek van hem als cadeautje, maar dan wil hij ook een cadeautje van ons. We geven hem een handig hoofdlampje, maar of hij er nu zo superblij mee was? 

 

Arequipa

 

Deze stad is gelegen in een vallei op circa 2400 mtr hoogte, omringd door bergen en een vulkaan met een witte sneeuwtop. In het historisch centrum op het plein ‘Plaza de Armas’ staan langs drie kanten schitterende gebouwen met arcadebogen en aan een zijde de enorme kathedraal. Alles is hier gebouwd met ‘sillar’ witte vulkaanstenen. We bezoeken ‘Monasterio D Santa Catalina’ een stad in de stad. Het fungeerde als klooster waar alleen vrouwen woonden. Het is bijzonder mooi, kleurrijk met ruim 81 kamers met elk een keuken en binnenplaats. JP en ik wilden al een bod uitbrengen om er een hotel van te maken;-)  

 

Peru is een land van ontmoetingen. Zo staan we in het weekend met 6 ‘Overlanders’ bij elkaar; Europa is goed vertegenwoordigd. We kenden elkaars namen, we hadden een enkele keer e mail contact en we ontmoetten dezelfde mensen. Nu ontmoeten we persoonlijk Coen en Karin Marijke uit Nederland die al 10 jaar onderweg zijn. Ook met de andere reizigers is het leuk om ervaringen en informatie uit te wisselen en even bij elkaar binnen te kijken. Met de talen, Duits, Engels, Frans en Spaans lukt het om met elkaar te praten. 

 

Puerto Inka

 

Onze laatste locatie aan de kust is wederom een plaatje. Een hotel gelegen in een baai, met iets verderop de pre Colombian ruïnes. Dit was de poort voor Cuzco. We maken een wandeling langs de ruïnes en kijken vanaf de hoge kliffen over heel de kustlijn. In de baai zwemmen volop zeehonden en vliegen vogels in het rond. De volgende morgen is het druk met vissersbootjes, het is wel duidelijk dat het hier een visrijk gebied is.  

 

Nasca

De Nasca lijnen zijn geogliefen, tekeningen in het zand. Er zijn tientallen figuren van dieren, honderden geometrische vormen en duizenden lijnen en lijnenspellen in het woestijnzand. Eerst bezoeken we het museum van Maria Reiche, een dame die ruim 40 jaar onderzoek heeft verricht in dit gebied. Daarna kijken we vanaf de toren (die heeft zij heeft laten bouwen) naar enkele afbeeldingen op de grond. Het is mooi om te zien en waarschijnlijk indrukwekkend als je de geschiedenis kent of je er verder in verdiept. Het wekt niet onze interesse om de rest van de figuren en lijnen vanuit een vliegtuig te bekijken.  

 

Huacachina

Midden in de woestijn, omringd door hoge zandduinen met in het midden een meer, ligt het dorpje Huacachina. Waarbij het aan de kust veelal koud is door de bewolking en de wind, is het hier een tropische temperatuur. We stoppen hier om rond te kijken en op het terras te genieten van een lekkere lunch. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reserva Nacional de Paracas

 

Terwijl het kustgebied niet echt spannend is, op enkele plaatsen na, blijkt het natuurgebied Paracas bijzonder mooi te zijn. Mooie kliffen, met zelfs een strand van rood zand. We staan op een toplocatie aan de grote baai, waar aan de overkant genoeg vissersboten liggen en enkele huizen staan. Het is een plaatje, ondanks dat we omringd zijn door alleen maar zand. 

 

Lima

 

Zo bereiken we de hoofdstad van Peru. We hebben een adres, maar bij het hotel staat het vol met andere Overlanders. We rijden naar het volgende adres, maar dat wordt een spannend moment. Bij de ingang van de tunnel zien we dat we er precies onderdoor kunnen, alleen halverwege is het een stuk lager. Gelukkig ziet JP dit op tijd, maar het betekent ook dat we terug moeten. Ik (Hannie) stap uit de auto en begin met één hand het verkeer te regelen, zodat ze op de andere strook gaan rijden en met de andere hand gebaar ik naar JP dat hij langzaam achter uit kan rijden. Dit verloopt goed en het is dan ook bijzonder prettig als ik even later boven aan de weg een agent zie staan, die ons hierbij helpt. We bereiken het adres ‘Germania Club’ waar we welkom zijn en een prima plek hebben voor een aantal dagen.

 

We reizen met de metro en taxi naar het historisch centrum. Bij het presidentieel paleis op het ‘Plaza Mayor’ vindt de wisseling van de wacht plaats. Dit is een hele ceremonie met een muziekkorps op de voorgrond. Het grote centrale plein staat vol met historische panden, ondermeer de grote kathedraal. Er is zoveel te zien en het is zo mooi, daarom gaan we de volgende dag terug om nog een dagje in de stad rond te struinen. 

 

Lomas de Lachay

Aan de rand van de woestijn ligt het beschermd natuurpark ‘Lomas de Lachay’. In dit park leven volop vogels. Het is bijzonder om ineens in zo’n groene oase te zijn. Alleen is het hier heel vaak mistig. Zo ook als we de volgende morgen wakker worden. Dat doet ons besluiten om weer verder te reizen. 

 

Cordillera Blanca

 

We rijden verder door de woestijn en slaan weer af richting de bergen. Onze eerste stop is in Huaraz, maar na een lange rit en vele bochten, hebben we geen idee hoe de omgeving er uit ziet, omdat het al donker is. De volgende morgen rijden we naar Caraz, onderweg zien we de bergenketen met de hoge, witte toppen. Op zondagmorgen denken we dat het een relaxte dag is, want het is maar 40 km rijden naar ‘Laguna Llangunaco’. De weg is onverhard, maar ook heel slecht. Dat kost ons een aantal uren om ons doel te bereiken, maar het is absoluut de moeite waard. Een azuurblauw meer op 4000mtr. hoogte. Na de lunch en een kopje koffie besluiten we terug te rijden naar Caraz. Een aantal keren denken we; hebben we dit vanmorgen ook gezien? Dan blijkt dat we op een andere, nog iets slechtere weg rijden. Ondanks dat genieten we van de omgeving, de mooie mensen en alles er om heen. Terug in Caraz hebben we wel een dagje vrijaf verdient.

Via een andere route rijden we terug naar de kust. Deze dag is het stralend mooi weer. Uitgestrekte grasvlakten met op de achtergrond de Cordillera Blanca. Het tweede gedeelte van de route bestaat uit haarspeldbochten, om uiteindelijk via de vallei terug te keren aan de kust. We staan voor de nacht aan het strand. 

 

Huanchaco

 

Na de bergen rijden we terug naar de kust en blijven we een paar dagen in Huanchaco. Langs het strand zien we de bekende ‘Caballito de toro’. De rieten vissersbootjes waar de vissersmannen al duizenden jaren de zee mee opgaan. Bij het hotel staan we de laatste dag met 5 Overlanders. We bezoeken het archeologisch museum en 3 verschillende archeologische sites; waaronder Chan Chan de hoofstad van het Chimu Koninkrijk. Het is gigantisch groot, terwijl lang niet alles al opgegraven is. Daarnaast zien we op een plattegrond dat er in totaal nog 8 andere sites moeten zijn, die wellicht in de toekomst opgegraven worden.  

 

Cajamarca

 

Via de PanAmerica rijden we uren door de woestijn. In deze periode van het jaar is het bewolkt met veel wind. Dan realiseer je jezelf hoe belangrijk kleur of te wel water is. Alleen maar zand om je heen met hier en daar een struik, die bijna niet opvallen is het zeer eenzijdig.

 

We slaan af en rijden landinwaarts. Zodra er een rivier stroomt wordt het water volop benut voor de agricultuur, waardoor de valleien schitterend groen zijn. Toch zien we dat er weinig regen valt, want alles er om heen is dor en droog. Cajamarca is een stad in de bergen op 2700mtr hoogte. Zoals vele plaatsen is er een groot plein met een kathedraal, andere kerken en historische panden. In de middag rijden we verder de

 

bergen in naar ‘Cumbe de Mayo’. Hier is in het verleden, al handmatig een aquaduct aangelegd. Via een onverharde weg rijden we langzaam naar dit gebied. Het is mooi om te zien hoe de mensen hier wonen, in soms hele kleine huizen of een simpel hutje. Zowel de vrouwen als de mannen dragen traditionele kleding, waarbij de hoge hoeden typerend is voor Peru. 

 

Mancora

 

Onze eerste overnachting in Peru brengen we door aan de kust in Zorritos. De volgende dag volgen we de PanAmerica North langs de kust en strijken we neer in het toeristische dorpje Mancora. We vinden een prima hotel waar we kunnen staan met onze auto. Zodra je van de hoofdweg afgaat zijn het onverharde zandwegen. Dit is een zeer droge streek, waar het alleen in Januari regenseizoen is. En ja, als het dan hard waait, is het handig om de ramen gesloten te houden;-) 

 

Grens Ecuador/Peru

Bij de grens stoppen we bij een vrij nieuw groot gebouw. Het ziet er keurig uit, maar we zien al snel dat er inefficiënt gewerkt wordt. Dat blijkt ook wel als het na 2 stempels in ons paspoort en een document voor de auto 2,5 uur later is. Maar we zijn prima geholpen en klaar om het land te gaan verkennen. 

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010