Panama

14 Nov 2012

 

 

Het laatste land dat we bezoeken in Central America met een nieuwe uitdaging; ons expeditievoertuig verschepen naar South America.

(14 November 2012 t/m 14 Januari 2013) 

 

Carti => Cartagena

Op maandagmorgen worden we opgehaald bij ons hotel voor een autorit van 2,5 uur naar Carti. Hier stappen we aan boord van de ‘Stahlratte’. 

Een zeilschip uit 1903 gebouwd in Nederland, dat sinds 1984 wordt gerund door een Duitse stichting. Het schip is 38 meter lang en neemt zelfs motorfietsen mee aan boord. We ontmoeten alle andere reizigers inclusief de bemanning, waar we 4 dagen mee samen zijn. Na een uur varen, gaan we voor anker bij één van de vele schitterende San Blas eilanden. De archipel bestaat uit circa 460 eilanden, die in het bezit zijn van de Kuna-indianen. Op sommige eilanden zie je nog amper een korrel zand, omdat het volgebouwd is met rieten hutjes. Daarentegen zijn er genoeg andere grote en kleine eilanden met witte stranden, een paar palmbomen en slechts één hut. Na een heerlijke duik in het water in de middag, hebben we ’s avonds met elkaar een barbecue op het strand. De volgende morgen zeilen we langs verschillende eilanden naar een volgend eiland, waar we voor anker gaan. ’s Middags wordt er verse kreeft aangeleverd, voor ons diner. Eén van de mannen vangt ook nog een grote tonijn, middels de vislijn achter de boot. ‘s Avonds genieten we van een echt feestmaal. Het is een bijzondere gezellige sfeer met elkaar. Op de derde dag  verlaten we de mooie omgeving. Na een half uur varen zijn we voorbij het rif en komen we op de woeste, open zee op weg naar Zuid Amerika. Het is gelijk heel heftig, want de zee is behoorlijk ruig. Iedereen moet zijn weg vinden op de boot, gezichten worden bleker, magen worden omgekeerd en het is rustig, zeer rustig. Menig keer wordt er aan elkaar gevraagd: hoe gaat het? Wij hebben ons gelukkig heel de reis goed gevoeld. We kunnen weinig doen tijdens de overtocht, als zitten of liggen. Een aantal van de zeilen zijn gehesen, maar ze maken ook gebruik van de motor. In de nacht ging het flink te keer. De giek brak zelfs af en later nog een aantal kabels.. Na ongeveer 30 uur varen, bereikten we de kust van Cartagena. 

 

Panama City

We ronden onze reis in Panama af met een bezoek aan ‘Miraflores’; één van de drie sluizen van ‘El Canal de Panamá. Er is een groot bezoekerscentrum bestaande uit vier verdiepingen, waar we de grote schepen die de sluizen in geloodst en geschut worden zeer goed zien. We hebben een prima uitzicht tijdens een heerlijke lunch op het terras van het restaurant. Middels de expositie en een film komen we meer te weten over dit proces. Het is indrukwekkend wat er allemaal gebeurt, maar vooral hoe groot de schepen zijn. Het kanaal heeft een lengte van ruim 80 km. Qua tijd kost het een schip 8 tot 10 uur, voordat het door het hele kanaal is gevaren. Momenteel varen er circa 14.000 schepen per jaar door het kanaal, waarbij de gemiddelde prijs $ 100.000 dollar per doorvaart is, maar dit kan oplopen tot $ 200.000. De nieuwe aanleg (wordt afgerond in augustus 2014) zorgt voor een derde rij sluizen naast de bestaande sluiscomplexen aan de zijde van de Atlantische Oceaan en Stille Oceaan. De sluizen zijn 60% breder en 40% langer dan de bestaande sluizen. 

Op Woensdag 10 Januari gaan we starten met het papierwerk voor de verscheping van onze auto. Wij hebben een afspraak om 08.30 uur met Rebecca, zij begeleidt ons naar de kantoren en douane om de juiste documenten te ontvangen. Ach en het is dan ook weer heel normaal hier, dat ze uiteindelijk om 9.50 uur verschijnt. Geen stress! We zijn er een aantal uren mee bezig, maar einde van de middag is het afgerond. Op vrijdagmorgen rijden we naar Colon. Daar wordt het tijd om afscheid te nemen van onze auto, nadat alle formaliteiten afgewikkeld zijn. Bij de haven volgt er een grondige inspectie van de auto. We hadden alles opgeruimd en schoongemaakt. Heel de cabine van de auto hebben we leeg gehaald, om te voorkomen dat er spullen van ons weg zouden zijn bij de terugvordering. Voor de inspectie moest alles open. JP kon de boxen op het dak en achter de auto weer leeghalen. Even mocht hij niets doen, totdat er zelfs een drugshond aan te pas kwam, die in en om de auto snuffelde, voordat we definitief de sleutel over konden dragen. Met taxi-bus-taxi rijden we terug naar Panama City. De laatste dag in de stad maken we een wandeling door de straten van Casco Viejo. Het oude gedeelte met vele koloniale panden. Het is nu nog een mengelmoes van mooi gerenoveerde - en oude vervallen panden. Gelukkig wordt er volop gewerkt om deze wijk op te knappen. Heel de stad is hard groeiende. Waarschijnlijk kennen we het niet meer terug als we over een x aantal jaren terug zouden keren.

 

Santa Clara

Na ons afscheid in Portobelo, besluiten we terug te rijden naar de Pacific Ocean. We doen boodschappen bij een grote supermarkt, die hier echt heel luxe zijn.  Het is helemaal geweldig dat ze je boodschappen inpakken en met je mee lopen om de boodschappen af te leveren bij je auto. We mogen dit wel. Graag wilden we het weekend en de jaarwisseling op het strand bij Punta Chame doorbrengen. Het was dan ook een echte tegenvaller dat bij aankomst  de toegang naar het strand afgesloten is. We hebben geen idee waarom dit is gedaan. De plannen worden opgegooid en we rijden naar Santa Clara naar de camping waar we voor de 3e keer verblijven. Het is rustig hier, wat we heerlijk vinden, na een intensiefe week. We zijn ons nu langzaam aan het voorbereiden op onze overtocht naar Columbia. Onze auto wordt op 10 Januari verscheept van Colon (PA) naar Cartagena (CO). Wij stappen zelf op de zeilboot op 14 Januari om via de San Blas eilanden naar Cartagena te varen. We weten van anderen dat het veel stressen is, daarom proberen we zoveel mogelijk te regelen en nemen we een agentschap in de hand. We zijn niet de eersten die deze overtocht maken, dus gaan we er van uit dat alles goed zal verlopen. 

 

Portobelo

Als alles afgehandeld is, rijden we met gierende banden;-) de drukke stad weer uit. Deze keer rijden we naar de Caribische Oceaan. We vinden een toplocatie in Portobelo.  Een havenstadje dat in 1502 door Columbus ontdekt is. Hij noemde deze plaats ‘Puerto Bello’  (mooie haven). We staan recht aan zee met uitzicht over de baai. En op 10 meter afstand van de bar. Daar brengen we de hele week dat we er zijn, heel wat uurtjes door. We ontmoeten andere reizigers, waar we lange, gezellige avonden mee door brengen. De bartender zorgt ervoor dat zijn gasten het goed naar hun zin hebben en hijzelf ook. Op Kerstavond hebben we een uitgebreid Kerstdiner bij het hostel in het dorp. Vanaf deze plaats kun je ook met de zeilboot naar Columbia varen. We horen en zien er van alles over. We houden ons hart vast, voor de overtocht die we zelf ook gaan maken. Het zijn ontzettende gezellige dagen met elkaar, maar na een week ‘vluchten’ we. Want op deze voortgang halen we 2013 misschien niet met al die cervezas (bier). In de reisgids staat: Portobelo is een rustig vissersdorpje. Je kunt er geen vis kopen, er zijn geen vissersboten, maar het klopt wel dat het overdag rustig is. 

 

Panama City

Nadat we weer energie opgedaan hebben, rijden we halverwege de week terug naar Panama City. ’s Morgens om 9.00 uur hebben we een afspraak bij het kantoor met beide heren. En zoals het hier gaat is het niet vreemd dat we ruim een uur moeten wachten, voordat de eigenaar verschijnt. De oplader is gearriveerd, daar zijn we al ontzettend blij mee. Maar waar is ons ‘mannetje’ die ons zou helpen om het te installeren. Hij wordt gebeld en is heel verbaasd. Dan blijkt dat hij een dag achter loopt, hij heeft zich vergist in de dag. Gelukkig stapt hij gelijk in zijn auto en komt naar ons toe. JP doet deze dag de meeste voorbereidingen, zodat het voor hem de volgende dag maar een uurtje werk is.

 

Punta Chame

Na een weekje in een superdrukke stad, is het heerlijk vertoeven aan het strand van Punta Chame. Een schiereiland met in de verte uitzicht op Panama City. Het verbaast ons, dat het hier zo rustig is met bezoekers, terwijl het zo fantastisch mooi is. Gelukkig laat de zon zich ook weer zien, waardoor het optimaal genieten is.

 

Panama City

 

Douane

Na de heerlijke relaxte dagen aan het strand en in de bergen is het tijd voor het serieuze werk. We willen het één en ander aan de auto laten doen en dat kost tijd. Zo regelen we eerst een nieuwe autoverzekering voor een maand. De volgende morgen gaan we langs bij de douane om onze autopapieren voor een maand te verlengen. Deze formaliteit kost ons maar twee uur. Het bestaande document wordt voorzien van een handtekening met een stempel.  We rijden heel de dag in de stad rond, op zoek naar de adressen die we nodig hebben. Na een aantal dagen gedraagt JP zich als een echte Panamees achter het stuur. Vooral laten zien dat je echt er voorbij wilt, gewoon een beetje door duwen en vooral de claxon veel gebruiken.

 

Ford garage

’s Morgens om 7.30 uur hebben we een afspraak bij de Ford garage. De knipper- en remlichten van de rechterzijde doen het niet meer. De auto moet aan de computer aangesloten worden, om te kijken wat het probleem is. We hadden angst dat er een onderdeel besteld moest worden. Maar, wat een geluk, na 5 minuten branden de lichten weer. Omdat we toch voor een complete check moeten betalen, wil de medewerker gelijk alles even checken. Wat hij zich niet realiseerde was dat we een extern motor management systeem hebben. Kortom, alles was gewist en de auto wist niet meer dat hij een auto was. Na 10 uur was het probleem opgelost. Daarna kostte het ons nog een extra uur, om het juiste bedrag te betalen. De manager van deze Ford garage wilde de klant laten betalen, voor een fout van de medewerker. Leuk geprobeerd, maar dat gaat niet lukken bij JP en Hannie. 

 

Zonnepanelen

Met onze (huidige) voorzieningen hebben we niet voldoende capaciteit voor  elektriciteit.  We laten deze zonnepanelen installeren door het bedrijf waar we ze kopen. JP verwacht dat dit een klus is van circa 3 uur, maar ook dat pakt weer anders uit. Precies op deze dag, hebben we niet anders als regenbuien. We stonden paraat om 8.00 uur ’s morgens en vertrekken uiteindelijk om 17.00 uur ’s middags. De oplader is besteld via USA. Volgende week wordt deze afgeleverd en kunnen we deze in de auto laten plaatsen. We hopen dat het elektriciteitsprobleem hiermee opgelost is. 

 

Generator

Onze generator van 4 maanden oud heeft een servicebeurt nodig, want hij doet het niet meer. Nu is dat niet zo raar, want de diepe riviertocht (in Costa Rica) vond ’t ie niet lekker. Deze keer hebben we geluk want ze kunnen ‘m maken. Eerder hebben we de generator afgeleverd en op zaterdag kan JP de kist weer onder de auto vast maken.  Dat was wel de meevaller van de week.

 

Laptop

Sinds enkele maanden duurt het erg lang voordat mijn (Hannie) laptop opstart. Alle oplossingen die ik zelf uit kon voeren, heb ik geprobeerd maar tevergeefs. Nu ben ik er wel achter dat het een typische Hollandse laptop is. Op het moment dat het koeler weer is, zijn er amper problemen, maar bij warmer weer, duurt het wel een half uur voordat ik iets kan gaan doen. JP stelde voor om de laptop in de koelkast te bewaren, maar dat lijkt me niet helemaal de juiste oplossing. In de stad vinden we een MacStore, waar ze ons zelfs gelijk helpen om te kijken wat het probleem is. De harddisk  zal vervangen moeten worden. Omdat we toch nog terugkomen in de stad, kan ik eerst zorgen dat ik alles op een externe disk opsla, voordat ze er mee aan de slag gaan.  Ik moet er niet aan denken dat ik al mijn gegevens kwijt zou zijn. 

 

El Valle de Anton

Na een tussenstop op de camping in Santa Clara, rijden we de bergen in naar El Valle de Anton. We bezoeken Pozos Termales; een zwembad met een natuurlijke waterbron waar we helemaal van opknappen. Eerst moeten we ons gezicht met modder insmeren en wachten tot het hard wordt. Daarna spoelen we het af onder de douche en genieten we van de warmwater bron. We zijn als herboren als we terug lopen naar de auto. Op de markt met de vele souvenirs, kopen we een nieuwe hangmat. We staan deze dagen bij Hotel/Restaurant ‘ Los Capitanes’. Manfred, de eigenaar is een Duitser. Hij nodigt ons  gelijk uit om bij hem op zijn terrein te staan. ’s Avonds eten we in het restaurant en wat is er dan lekkerder dan; Sauerkraut mit Bratwurst. 

 

Peninsula de Azuero

We rijden naar de stranden van het schiereiland Azuero. Eerst staan we een paar dagen aan het strand dichtbij het plaatsje Pedasi. We doen onze boodschappen in Pedasi voordat we op zoek gaan naar Kamil en Zuzana. Maar dat is niet nodig, want als we de supermarkt uitlopen, staat hun camper voor onze auto geparkeerd. Het is leuk om elkaar weer te zien. Ook in Panama zijn vele supermarkten, doe het zelf zaken etc. van Chinezen. We zijn klaar om naar Playa Venao te gaan. We vinden een mooi plekje onder een boom, want de temperaturen zijn hoog in de felle zon. Dit strand is een ideale plek voor surfers. Hier zijn goede golven om op de plank te staan. Nu zijn wij geen surfers, maar het strand en de omgeving is bijzonder mooi. We hebben samen met Zuzana en Kamil gezellige avonden. 

 

Santa Catalina

Het is weer tijd om leuke dingen te beleven. Van Playa Las Lajas rijden we naar Santa Catalina, een plaatsje aan de Pacific kust. Hemelsbreed is het niet zo’n grote afstand. Niet overal zijn wegen, dus is het toch een eindje toeren, voordat we dit kleine dorpje bereiken. Het hier vooral bekend bij surfers, blijkbaar zijn hier de golven bijzonder goed om deze sport uit te oefenen. Wij gaan de volgende dag naar Isla Coiba, dit is een National Park. Het is ruim 1,5 uur varen, voordat we bij een klein eilandje stoppen. Hier gaan we het water in om te snorkelen. We zwemmen om het eiland heen en proberen zoveel mogelijk vissen te spotten. Het is bijzonder leuk om een grote schildpad en verschillende whitetip-reef sharks rond te zien zwemmen, tussen alle andere vissoorten. Na het snorkelen meren we aan bij Isla Coiba, waar we een korte wandeling over het eiland maken. Vanaf de top van het eiland hebben we een mooi uitzicht over het water en de vele omringende eilanden. Daarna maken we nog een stop bij een eiland om te snorkelen, om van de onderwaterwereld te genieten. 

 

Geen idee wat het is, maar ook in Santa Catalina ontmoeten we weer verschillende Nederlanders. Ondanks dat wij eigenlijk nooit van iemand hoorde dat ze naar Panama op vakantie gingen, ontmoeten we hier veel reislustige en ondernemende Nederlanders.

 

Playa Las Lajas

 

 

Terug aan de Pacific kust rijden we naar het strand; Playa Las Lajas. Hier vinden we een prima plekje recht aan zee. Als we er net een uurtje zijn, zien we ineens 3 grote ‘overland trucks’. Het zijn 3 echtparen uit Australië, die met elkaar en met tussenpozen nu 2,5 jaar rondreizen. Het is ontzettend leuk om elkaar te ontmoeten. We delen ervaringen en verhalen met elkaar onder het genot van een biertje tijdens happy hour. 

 

Almirante

 

Iedereen kent in Panama de plaats en de gelijknamige provincie Bocas del Toro. Wij rijden vanaf Boquete een schitterende route richting de Caribische kust. Jammer genoeg hebben we onderweg veel regen en zware bewolking. Niet echt uitnodigend om te stoppen, terwijl de omgeving zo mooi is. Vanaf Almirante kun je met de ferry of een watertaxi naar Isla Colon varen, waar het plaatsje Bocas del Toro ligt. We vragen info over de ferry om eventueel onze auto mee te nemen naar het eiland. Even weten we niet goed wat we zullen doen. Wel of niet de auto mee, dat betekent een dag wachten, wel of niet naar het eiland? Als het op maandagmorgen regent en zwaar bewolkt is, weten we het zeker, we rijden terug richting de Pacific kust. 

 

Boquete

Na de grensovergang volgen we de weg richting Santa Clara. Van motorrijders uit België, die we tegenkwamen in Nicaragua, kregen we een wegenkaart van Panama. Erg handig, want het is moeilijk om onderweg wegenkaarten te vinden. Als we in Panama rijden worden er op onze GPS geen wegen aangegeven. Op de wegenkaart zijn de letters zo klein, dat we het allebei niet kunnen lezen. Misschien moeten we toch maar eens een keer naar de opticien. Einde van de middag komen we in een plaats aan, waar we een plekje vinden bij een hotel. Dan vragen we toch maar eens waar we nu precies zijn, want we hebben echt geen idee.

We zijn in Volcan, een dorpje dichtbij de Vulkaan Baru. Deze dagen is het zwaar bewolkt weer en regenachtig, dus zien we er niets van.

 

We rijden de volgende dag verder via David, de tweede grote stad van Panama. Ook in dit land hebben vele Amerikanen zich gesetteld, dit is onder meer terug te zien aan de grote winkels die hier te vinden zijn. Na een kort bezoek aan deze stad, rijden we de bergen in naar Boquete. Dit ligt op circa 1000 mtr hoogte, waardoor het hier een zeer aangename temperatuur is. Bij het pension waar we voor een paar dagen blijven is het een plek van ontmoetingen. Zowel met enthousiaste Nederlandse reizigers als met ‘overland’ reizigers die we al eerder hebben ontmoet in Guatemala. Erg gezellig om zo onverwachts elkaar terug te zien. We brengen gezellige dagen en vooral avonden met elkaar door. Op zaterdag maken we er een verwendag van. Ik (Hannie) knip de haren van Shannon en Zuzana. JP verzorgt een zeer uitgebreide lunch voor ons, maar ook voor Judi en Tuscha. Twee vrouwen die ‘vast’ zitten in Boquete, omdat Tuscha tijden het raften haar heup vreselijk bezeerd heeft. Zij kan niet anders als op bed liggen en rusten.  Zo zorgt Judi voor Tuscha en wij zorgen ’s avonds voor Judi tijdens onze wijnavonden. 

 

Op naar Panama!!! 

We kozen bewust voor een kleine grensovergang, zodat we er zeker van waren dat onze autopapieren in orde kwamen. Dit is belangrijk als we de auto gaan verschepen naar Columbia. Dat liep toch anders als verwacht. De dame was behulpzaam, maar had er weinig ervaring mee. Na ruim 1,5 uur en zeker 6 keer bellen met vragen, hoe ze het correct moest invullen, begon het heel hard te regenen. Het is op zo’n moment niet handig, dat ze hier gebruik maken van internet via de satelliet. Dat betekende dat er geen verbinding meer mogelijk was. Uiteindelijk hebben we een handgeschreven document ontvangen. Niet het juiste document dat we moeten hebben, maar dat is van latere zorg.

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010