Honduras

23 Jul 2012

 

 

Met onze stempel in het paspoort en het tijdelijk vehicle permit, zijn we klaar om Honduras te gaan verkennen. Ondanks dat er waarschuwingen zijn voor dit land, hebben we ons altijd heel veilig gevoeld.

(23 Juli t/m 8 Augustus 2012)

 

Gracias

Onze eerste bestemming is het plaatsje Gracias. Als we er naar toe rijden is het wel heel goed uitkijken. De weg zit vol met putten. Als het gefilmd was, zou je denken dat JP zat achter het stuur zat. Gracias is een gezellig stadje, met een centraal plein, een mooie kerk, genoeg winkeltjes en kraampjes en boven op de berg een oud fort. 

 

Copán Ruinas

Van Gracias rijden we naar Copan Ruinas om de bekende Maya tempels te bezoeken. Wat we niet wisten is dat het plaatsje zelf ook heel sfeervol is. Dit komt mede door de vele reizigers die hier een of meerdere nachten verblijven. We komen hier ook de Franse Familie uit Gadaloupe weer tegen, altijd gezellig. 

Aan het begin van het park zien we grote papegaaien (Macaw’s) in de boom. Sinds vorig jaar hebben ze een project gestart om deze mooie vogels weer terug te brengen bij de Maya tempels. Copán is een van de belangrijkste tempels in Centraal Amerika. Van oudsher was dit een centraal punt voor de Maya’s. Er is veel bewaard gebleven, het is  dan ook weer indrukwekkend als we hier rondlopen.

 

La Ceiba

We reizen verder naar het noorden toe. Onderweg maken we een stop voor een overnachting in El Progresso, om daarna een paar dagen bij een Finca te staan in de omgeving van La Ceiba. We gaan ons voorbereiden op onze reis naar het eiland Utila. We pakken onze koffer en een rugzak. We kunnen de auto bij de ferry op een bewaakt parkeerterrein laten staan.

 

Utila

Het is een klein uurtje varen met de ferry naar Utila. Het eiland is bekend om de vele duikscholen. De meeste toeristen zijn backpackers. Wij gaan een duikcursus volgen om onze PADI te halen. Vooraf hebben we via internet een selectie gemaakt bij welke duikschool we ons aan willen melden. Het is allemaal makkelijk te vinden, want uiteindelijk is er op het eiland maar één straat.  Bij de ferry staan al mensen klaar om de  duikscholen te promoten. Toch gaan we een paar scholen af en kiezen de laatste: Alton’s Diver Centre. Hier kunnen we voor 5 nachten verblijven en binnen 3,5 a 4 dagen onze duikcursus ‘Open Water’ (PADI) behalen. ’s Middags gaan we al gelijk beginnen. We krijgen een theorieboek om door te lezen en later bekijken we 3 video’s. We krijgen ineens heel veel info te verwerken. De materie wordt doorgesproken en vervolgens moeten we vragen beantwoorden en een quiz doen na elke video. Gelukkig kunnen we het samen maken. 

 

De volgende morgen krijgen we de laatste 2 video’s te zien, we maken de vragenlijsten en de quiz. Begin van de middag is het tijd voor de praktijk. We zijn met een groepje van vijf personen. We krijgen onze uitrusting en Katya vertelt ons waar we op moeten letten en wat we moeten doen, voordat we in het water gaan. Bij de duikschool is het water ongeveer 2 meter diep. Perfect om de vele oefeningen te doen.  Tijdens de oefeningen gaat het bij mij (Hannie) niet soepel, in mijn hoofd ben ik alleen maar met de ademhaling bezig. Tegen het einde van de les, als ik een paar keer flink water heb gehapt, haak ik af.

 

De volgende dag worden de resterende oefeningen gedaan. ’s Middags gaat de groep met de boot mee voor de 1e en 2e duik. Ik blijf achter bij de duikschool. Ik ga zwemmen en snorkelen, want ook hier zwemmen genoeg mooie vissen rond. Als JP terug komt met de boot, wijst hij zijn duim naar beneden. Het is niet goed gegaan. Op 12m diepte kreeg hij water binnen. Het lukte niet om dit weg te krijgen. Ten slotte is hij terug naar boven gegaan. De volgende morgen doet hij opnieuw een aantal oefeningen, voordat hij weer met de boot mee gaat. Het voelt goed, dus wil hij het nogmaals proberen. Maar als snel komt hij tot de conclusie dat het niet prettig voelt. De rest van de middag snorkelt hij in plaats van duiken. 

 

We hebben beiden een aantal hele leuke dagen gehad op het eiland. 

We hebben veel geleerd en hebben er vrede mee, dat duiken niets voor ons is. We blijven de rest van onze trip samen snorkelen. 

Lago Yojoa

Als we terug zijn van het eiland op het vaste land, verblijven we nog een nachtje bij de Finca. De volgende morgen rijden we naar het meer ‘Lago Yojoa toe halverwege het land. We vinden een mooi plaatsje bij een hotel, precies aan het meer. Omdat we nu op ruim 800m hoogte zitten, is de temperatuur zeer aangenaam. We genieten hier een paar dagen van de rust en het mooie uitzicht.

Valle de Angeles

Langzaam rijden we richting de grens van Nicaragua toe. We passeren de hoofdstad, maar gaan deze niet bezoeken. Ten noordoosten van de stad, ligt de plaats Valle de Angeles. Een heel gezellig dorpje in de bergen. Er zijn hier veel restaurants en souvenirs winkeltjes te vinden. 

El Paraiso

Bij een restaurant in El Paraiso kunnen we staan voor de nacht. We zijn nu zeer dichtbij de grens van Nicaragua. We hebben onze voorbereidingen gedaan, om de volgende dag weer een nieuw land te gaan verkennen. 

 

Bijna 2,5 week hebben we door Honduras gereisd. Ondanks dat ook voor dit land waarschuwingen gelden, hebben we ons altijd heel erg veilig gevoeld. Het is heel relaxed, aardige mensen, een mooie natuur, met meren, bergen en vulkanen. Het is zeker de moeite waard, om in dit land rond te reizen. 

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010