Cuba

29 Apr 2012

 

 

Kansen benutten, zo dichtbij, dus waarom niet? Een veilige plaats voor onze truck zoeken, vliegtickets boeken, vervoer naar het vliegveld regelen.... en gaan!

(29 April t/m 13 Mei 2012)

 

We gaan terug naar Izamal om ons klaar te maken voor onze reis, want we gaan op vakantie. Bij Harald en Sonia, de eigenaren van Romantic Hotel Santo Domingo hebben we een prima plekje gevonden voor onze auto. In Merida hebben we bij een reisbureau vliegtickets, ons transfer en een hotel voor de eerste twee nachten geboekt. Sigaren en rum, de oude auto’s uit de jaren 50, communisme, een eiland in het Caribische gebied, dat is het land waar wij naar toe zijn gegaan. Voor ons was het een mooie kans om vanuit Mexico naar Cuba te gaan. Vanaf Cancún is het amper een uur vliegen naar Ciudad de La Habana, de hoofdstad van het eiland.

 

Sinds Cuba in 1492 door Columbus is ontdekt, heeft het land heel wat doorstaan. Eerst kwamen de Spanjaarden die het land veroverden en vervolgens is er meerdere keren om het land gevochten. Door de kolonisten is het land uitgebuid, mensen moesten op de suikerriet plantages gaan werken en slaven werden naar het eiland toe gehaald. Rietsuiker was de voornaamste bron van inkomsten. Middels een revolutie bestuurde Fidel Castro vanaf 1959 het land. Sinds 2008 wordt het bestuurd door zijn broer Raul Castro. Toch heeft Fidel in deze periode voor enkele goede voorzieningen gezorgd. Elk kind krijgt een goede schoolopleiding. Iedereen heeft recht op gezondheidszorg en pensioen. De mensen verdienen daar in tegen heel weinig. Het is ontzettend jammer om te zien, dat er veel verpaupering is, vooral in de grotere steden. Havana zou zo mooi kunnen zijn, met alle schitterende historische panden, een grote brede boulevard, waar menig (buitenlands) bedrijf zich zou willen vestigen, als een vrije economie is toegestaan. Het zou een wereldstad kunnen zijn, maar heel het land heeft genoeg te bieden. Het toerisme is momenteel een grote inkomstenbron, zeker na de val van de Sovjet Unie als belangrijkste handelspartner en het aanhoudende embargo met Verenigde Staten. 

 

Bij aankomst krijgen we al snel de indruk: je denkt dat het er is, maar toch is het er niet. Dit blijkt in de twee weken die we rondreizen vaker het geval te zijn.

Op het vliegveld is er een geldautomaat, maar op dat moment offline. We gaan op zoek naar de persoon die ons welkom heet en ons transfer naar het hotel verzorgd. Maar er is niemand te zie. We staan ook niet op de reserveringslijst voor transfer. Een vriendelijke dame regelt een taxi voor ons. Aangekomen bij het hotel zijn we ook niet bekend op de reserveringslijst in het hotel en het is vol geboekt. Gelukkig regelen ze voor ons een kamer in het naastgelegen hotel. Het is al avond, dus na een diner verkennen we de straten rondom het hotel. Op een terras genieten we van de bekende cocktail Mojito's, rum en live muziek. Het is een prima sfeer hier. Om ons heen wordt er flink gehandeld met onder andere sigaren. We zien het aan, maar we slaan zelf de aanbieding van sigaren af. Achter ons zit een stevige meneer, rum drinkend en sigaren rokend, heel de avond met zijn rekenmachine in zijn hand. Af en toe loopt hij naar de bar, om geld om te wisselen. Als hij terugkomt slaat hij een kruisje en begint hij te lachen met zijn mond vol gouden tanden. Zijn missie is geslaagd. Ondanks dat het communistisch is, wordt hier genoeg geld gemaakt.

Zo ervaren we de volgende dag, hoe het voor mensen hier altijd is. We proberen verschillende geldautomaten, maar ze lusten onze bankpassen niet. We moeten bij de bank naar binnen, om cash geld te ontvangen. We zijn niet de enigste, zoals we meerdere malen ook bij winkels zien. Mensen staan soms uren in een rij, voordat ze iets kunnen kopen, kunnen bellen of bij de bank iets kunnen betalen. Na 1,5 uur zijn we eindelijk aan de beurt en ontvangen we Cubaans geld. In Cuba worden er twee valuta soorten gehanteerd. De Cubaanse Peso (CUP) is voor de lokale bevolking en de Inwisselbare Peso (CUC) voor de toeristen. De waarde van 1 CUC is gelijk aan ongeveer 25 CUP. Mensen proberen via alle kanalen extra geld te verdienen. Door de verschillende valutasoorten wordt er veel gerommeld met geld, waarbij de toerist toch menigmaal teveel betaald, zo is onze ervaring. Enkele keren kwamen we in een lokaal restaurant terecht om iets te eten en of te drinken, waarbij de omrekenkoers dan totaal anders wordt berekend. Zo stonden we bij de receptie van een hotel te wachten om een kamer te boeken. De prijslijst stond op de balie, dus we wisten wat een kamer kostte. Nadat we in onze wachttijd naar buiten waren geweest, was de prijslijst verdwenen en een kamer was ineens 10 CUC duurder. Het is altijd te proberen, maar je begrijpt dat dit bij ons niet gelukt is. 

 

Op het eiland reden we met een huurauto rond, om de bekende plaatsen en gebieden van het land te verkennen. Het is een groot eiland, drie keer zo groot als Nederland. In 11 dagen tijd, reden we 2600 km. De wegen waren prima met weinig verkeer. Overal staan mensen langs de kant van de weg, om een lift te krijgen. Het openbaar vervoer is bar slecht geregeld. Je ziet amper bussen rijden. Grote trucks vervoeren mensen, de wagens die je in Europa ziet om het vee te vervoeren. Heel triest om te zien. Op de weg en in de steden rijden vele Amerikaanse auto’s uit de jaren 50 rond. Het is onbegrijpelijk dat ze blijven rijden. In een stad zag het ’s avonds dan ook blauw van alle uitlaat gassen. Waarschijnlijk staat het terugdringen van de luchtvervuiling niet op de prioriteitenlijst van de gebroeders Castro. Tijdens het rondtoeren vonden we het erg leuk om een tabaksplantage te bezoeken. Je hoeft niet bang te zijn, dat je iets niet kan vinden, als je ergens arriveert. Op het moment dat je een plaats binnen rijdt, staan er toevallig altijd één of andere handige jongens klaar, die je overal mee kan helpen. Uiteraard om er zelf beter van te worden. De auto’s hebben verschillende kleuren nummerborden. Bij huurauto’s is het een rood nummerbord, dus we vielen gelijk goed op. Bij de plantage kregen we uitleg over heel het proces voordat uiteindelijk de sigaar klaar gerold is om te roken. Ondertussen stonden we beiden een dikke sigaar te roken, die we aangeboden kregen. Na afloop kwamen de verschillende sigaren op tafel en zijn we na een ‘goede deal’ met sigaren weer verder gegaan. 

Vooraf hadden wij alleen onze vlucht, transfer en de eerste twee nachten in een hotel in de stad Havana geboekt. Onderweg sliepen we in hotels, maar ook een paar keer in een ‘Casa Particulare’. Mensen kunnen met een vergunning kamers verhuren. Hiermee verdienen ze (extra) geld en voor de toeristen is het ook aantrekkelijk. Het is, zeker in een grotere stad voordeliger als een hotel. Op het moment dat je akkoord gaat voor een kamer, proberen ze gelijk ontbijt en diner te verkopen. Eenmaal hebben we dit gedaan, we wisten niet wat ons overkwam. Heel de tafel werd vol eten gezet. We kregen gelijk alles voor geschoteld; de soep tot en met het nagerecht. 

Halverwege de tweede week reden we via een lange dam naar het eiland Cayo Coco. We hadden keuze uit 4 All Inclusive Hotels. We hebben de mooiste uitgezocht, om 2 dagen te genieten van alle luxe. Het was een plaatje om te zien. Exact zoals je vaak in een vakantiebrochure ziet. Spierwitte stranden, Azul blauwe zee, cocktails en een ruime keuze aan eten in het restaurant. Dan heb je niet het besef dat je in Cuba bent. 

Na onze rondtour over het eiland, brachten we de laatste twee dagen van onze reis door in Havana. Het was erg leuk om nog een keer door de stad te lopen, weer andere straten en wijken te verkennen, want het is een grote stad. Deze vakantie sloten we af op het terras, genieten van de laatste Mojito’s, rum, sigaren en live muziek. We kochten een cd van de band om mee naar ‘huis’ te nemen. Als we nu de muziek draaien denken we terug aan deze mooie reis.

We hebben genoten van het rondreizen op Cuba, toch vinden we het heerlijk om terug te zijn in Mexico. We zijn ons er van bewust, dat wij deze reis anders hebben ervaren, omdat we al voor een langere periode reizen. Als je vanuit een drukke werksfeer vanuit NLD (of een ander land) naar Cuba vliegt, kom je in een ander wereld terecht. Alles is anders, de cultuur, het klimaat, het tijdsverschil, de mensen, noem maar op. Uiteraard is Cuba niet te vergelijken met Mexico, maar we misten de gezellige atmosfeer, de vriendelijkheid van de mensen. Daarbij moet je in Cuba grote afstanden overbruggen, wat erg eentonig is, voordat je in een volgende stad bent. Na deze ervaringen zou ons advies zijn; kies voor een vakantie naar Mexico.

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010