USA, Deep South

28 Nov 2011

 

 

 

Yes!!! Tussentijds zijn onze plannen een beetje gewijzigd.

We hebben nog één missie te gaan, voordat we echt USA verlaten.     

(28 November t/m 21 December 2011)

 

San Diego

Na ons bezoek aan San Antonio in Texas maken we elke dag veel kilometers. We moeten USA voor de Kerstdagen verlaten in verband met ons visum en de einddatum van onze autoverzekering. Uiteindelijk arriveren we op zondagmiddag in San Diego in California. Maandagmorgen hebben we een afspraak bij de Ford garage voor een servicebeurt. Alles wordt goed nagekeken en problemen worden verholpen. Het gaat niet allemaal van zelf, want als we ’s avonds in onze auto stappen, gaat na een paar minuten het lichtje van de accu branden. De volgende morgen staan we om 07.00 uur weer paraat bij de Ford garage. Na een paar uur blijkt nu echt alles goed te zijn en kunnen we vertrekken.

 

Texas

 

San Antonio

Ons kompas staat nu gericht op het westen. We verlaten Louisiana  om de staat Texas binnen te rijden. Via de kustlijn rijden we naar Houston. Heel onverwachts (voor mij) zegt JP met regelmaat de bekende uitspraak “Houston, Houston I have a problem”. Gelukkig zijn dit zulke kleine probleempjes dat ze snel op te lossen zijn. Omdat wij niet echt iets specifieks willen zien in deze gigantische grote stad, rijden we verder richting San Antonio. Onderweg in de plaats Columbus ontmoeten we een Duits echtpaar. Zij zijn sinds 1,5 maand door USA/Canada aan het reizen met hun eigen camper. Ze hebben 1 jaar gepland voor hun reis. Het is altijd leuk om andere reizigers te ontmoeten.

 

De binnenstad van San Antonio is bijzonder sfeervol. Het heeft een Spaans-Mexicaanse sfeer. Vroeger is er door de Mexicanen en de Texaanse mensen gestreden om deze stad. Langs de rivier staan mensen in kraampjes kunst en sieraden te verkopen. De restaurants met de terrassen ontbreken hier zeker niet. Het is mogelijk om met de watertaxi een rondtour te doen. Wij hebben zelf langs de rivier rondgelopen en de stad verkend. 

 

Louisiana

 

Avery Island

We rijden verder door de staat Louisiana naar het westen toe. We brengen een bezoek aan de Tabasco fabriek op Avery Island. Om het eiland op te rijden, moeten we $ 1,00 betalen, maar daar krijgen we wel 2 mini flesjes tabasco voor terug. Edmund McIlhenny heeft hier op het eiland de eerste Capsicum Pepper geplant en heeft uiteindelijk het product Tabasco gemaakt. Dit merk bestaat al meer dan 125 jaar. Het flesje met het merk is in al die jaren hetzelfde gebleven. Vandaag de dag worden er 700.000 flesjes per dag, 4 dagen in de week gebotteld. Het is in meer dan 160 landen te koop. Er zijn naast de originele Tabasco nu ook vele varianten en bijproducten. In de shop naast de fabriek kun je alles proeven. 

 

Op Avery Island, dat in privé bezit is van de familie McIlhenny bezoeken we ook de Jungle Garden. Een schitterend park met eikenbomen, palmen, bamboe en bloemen. In deze periode van het jaar zien we weinig vogels en geen alligators. Daarvoor is het nu te koud.

 

Oak Alley Plantation

Na de stad rijden we via het westen naar de plantages. Er zijn nog 9 grote plantages te zien langs de Mississippi rivier. Wij bezoeken Oak Alley Plantation. Terwijl we in New Orleans schitterend warm weer hadden, is het ineens omgeslagen in grijs, koud en nat weer. Ondanks dat vinden we het leuk en ook interessant om een plantage te bezoeken. Het huis is in 1839  gebouwd, met de eikenbomen langs de oprit die er sinds begin 1700 staan. Het is een plaatje om te zien. Hoe moet dat in die tijd niet geweest zijn, toen ze nog met een paardenkoets reden? Binnen krijgen we een rondleiding door verschillende ruimtes van de woning. We horen het verhaal over de historie van deze suikerriet plantage. Op deze locatie zijn al vele film-, commercial- en mode opnames gemaakt.

 

New Orleans

Zaterdagmorgen na nogmaals verwend te zijn met een heerlijk ontbijt, nemen we afscheid van Susan en Hilditch. Wij gaan op weg naar New Orleans. Deze stad hebben we begin Maart bezocht tijdens Mardi Gras. We vinden het erg leuk om ook de gewone sfeer van deze stad mee te maken. Wat een grap als we einde van de middag de stad binnen rijden. Het is druk, heel erg druk. Er blijkt een belangrijke Football wedstrijd te zijn in het Superdome. Dit stadion is midden in de stad. Wij verlaten zo snel als het kan de stad weer.

 

Op maandagmorgen is de rust wedergekeerd in de stad. We gaan het French Quarter verkennen. Dit is een hele bekende wijk in New Orleans. Ondanks dat we vanaf vandaag op dieet zouden gaan, blijkt al snel dat we hier niet mee moet starten als we New Orleans bezoeken. We beginnen de dag met beignets en café au lait

 

bij Café Du Monde. Een heel bekend restaurant waar alleen beignets geserveerd worden. Het is een ware caloriebom, maar erg lekker. We struinen door de bekende straten; Royal-,Bourbon en Canal Street. Nu zijn de vele balkons met bloemen en Kerstdecoraties versierd. In de straten staan op vele hoeken Jazz muzikanten te spelen. Het is een heerlijk relaxed sfeertje. Tijdens de lunch bestellen we een Muffuletta sandwich.  Een typisch gerecht van deze stad. Gelukkig bestellen we ieder een halve, want zoals gebruikelijk krijgen we er friet bij. Einde van de middag verkennen we met de auto het Garden District. In deze wijk staan schitterende grote huizen. Terug in het French Quarter gaan we eten bij Mullate’s, waar ze de typische locale gerechten serveren. We bestellen een Cajun Seafood schotel met als toetje Homemade Bread Pudding. New Orleans is onder andere bekend om het lekkere eten. Na zo’n dag kunnen we dat alleen maar bevestigen. Wat bijzonder opvallend is in deze stad is, dat het in en rond de stad heerlijk ruikt.

Missouri/Tennessee/Georgia

 

We willen graag verder reizen naar het zuiden, maar uiteindelijk rijden we oostwaarts. We besluiten voordat we de grens overgaan om Hilditch en Susan op te zoeken in Talking Rock, Georgia. We hebben elkaar ontmoet op de camping in New Orleans tijdens Mardi Gras. We hebben goed contact gehouden met elkaar en zij hebben voor ons in de afgelopen periode veel voor ons betekend. In plaats van naar de zon, rijden we nu richting de kou. Het is een afstand van ruim 1200 km. Onderweg hebben we veel sneeuw en vriest het ’s nachts. Gelukkig werkt het systeem van het warm water en de verwarming prima. In de avonduren is het heerlijk vertoeven in ons eigen huis. 

 

Woensdagmiddag arriveren we bij Hilditch en Susan. Het is geweldig om elkaar weer te zien. Hoe kunnen we deze ontmoeting beter beginnen als met champagne. Wij kamperen in onze auto voor het huis. Ze wonen op een schitterende locatie omgeven door bomen, met een geweldig uitzicht op de bergen. Natuurlijk worden we vreselijk verwend met heerlijk eten en drinken. Samen met Susan gaan we naar het Coca-Cola museum in Atlanta. Een leuk museum waar je op een leuke manier de historie van Coca-Cola leert kennen. Het merk bestaat al meer dan 125 jaar. Donderdagavond eten we met elkaar in een restaurant. Wij wilden de volgende morgen weer verder reizen, maar volgens Hilditch was dit absoluut te vroeg. Er stond nog teveel op de planning om te zien. Voor ons geen enkel probleem om nog een dag langer te blijven.

 

 

 

Please reload

© JP & Hannie, Global Travellers since July 2010